گنج جعلی و کسب درآمد
در دهه 1800 یک آتئیست به نام جورج هول با یک مسیحی بر سر اینکه زمانی غول ها به زمین پا گذاشته اند یا نه بحثی کرد؛
جورج با توجه به اینکه مردم هرآنچه در انجیل آمده باشد را باور ميکنند [همچون وجود انسان هاى غولپيكر] یک مجسمه از يك غول که انگار سنگ شده است، ساخت و در شهر کاردیفِ بریتانیا آن را دفن کرد!
او یک سال صبر کرد و از مردم خواست بیایند و حفاریِ آدم غول پیکرِ کاردیف را ببینند و مردم نيز باور كردند كه آن پيكر يك غول است كه سنگ شده!
تا زمانی که مشخص شد آن مجسمه جعلی بوده؛ او معادل ۴۳۰ هزار دلارِ امروز از به نمايش درآوردن آن پول درآورد...!
داستان کسب و کار مرد تهرانی
میگویند در ۱۰۰ سال پیش در بازار تهران واقعه عجیبی اتفاق افتاد و آن این بود که یکی از دکانداران به نام حاج شعبانعلی عزم سفر کربلا نموده و دکان را به دو پسرش سپرده و روانه میشود.
بعد از چند ماه که مراجعت میکند میبیند که پسرانش دکان را از وسط تیغه کشیده اند و هر نیمی را یکی برداشته و به کسب و کار مشغول است.
چون خواست داخل شود راهش ندادند و در سوال و جواب و گفت و گو که این چه کاری است که شما کردید پسرانش میگویند:
حوصله نداشتیم تا مردن تو صبر بکنیم سهممان را جلو جلو برداشتیم.
از قضای روزگار به سالی نمیکشد که در بلوای مشروطیت یکی از پسران جلوی میدان بهارستان تیر خورده و دیگری چندی بعد به مرض وبا که آن موقع در تهران مسری شده بود از دنیا رفته و دو مرتبه دکان دست حاجی میافتد و تیغه را از وسط برداشته و کسب خود را از سر میگیرد....
کاربرد کوزه و خمره برای گنج
کوزه در قدیم کاربردهای مختلفی داشته است از ظرف آب و عذا گرفته تا جای سکه و طلا که درب آن را پلمپ می کردند و در زیر زمین دفن می کردند ویا اینکه از کوزه ها برای مسیر یابی دفینه و نشانه قرار دادن دفینه نیز استفاده می شده است. در متن زیر به شکل کامل توضیح داده ام.
در قدیم از کوزه ها به عنوان ظرف غذا یا ظرف ﺁب، جای دفینه و اشیای زینتی استفاده می کردند و کوزه های بزرگ هم برای مدفون کردن اجساد استفاده میشد. البته انواع کوزه ها برای دوره های مختلف است . در هر تاریخی از بشریت امکانات خاصی برای ساخت کوزه ها موجود بود
. اولین نوع کوزه به صورت خام بود و کم کم با آمدن کوره های سفال پزی آنها را در درون کوزه می پختند تا استحکام کوزه بیشتر شود ولی چون این کوره ها , ساختمانی به صورت اولیه داشتند و از امکانات پایینی برخوردار بودند . پس از اینکه کوزه ها را در کوره می پختند به خاطر گرمای کم این کوره ها وسط این کوزه ها به صورت خام باقی می ماند .بعد از گذشت دوره هخامنش کم کم به این فکر افتادن که کوره ها رو طوری طراحی کنند که گرمای لازم را در آن به دست آورند . با پیشرفت ساختاری کوره ها در دوره اشکانی دیگر توانستند به کوزه هایی کاملا مغز پخت دست پیدا کنند . پس از اینکه در ساخت کوزه های کاملا پخته پیشرفت حاصل شد کم کم موارد زینتی پیدا کردند و ساخت آنها به صورت صنعت در آمد از این پس ساختار بیرونی کوزه ها مورد اهمیت قرار گرفت و دیگر کوزه ها به صورت ساده نبودند و با نقش و نگاری شکیل ساخته می شدند بعد از دوره اشکانیان هینطور پیشرفت در ساخت کوزها روز افزون بود و نه تنها کوزه ها دیگر زیبا بودن بلکه لعابدار هم شده بودند و اوج این صنعت لعابدار شدن کوزه ها در دوره صفویه به شکوفایی رسید و حتی در قبور هم از کوزه های رنگین و لعاب دار استفاده میکردند مخصوصا در دوره قاجار که قوری و سماور سفالی هم به بازار عرضه شد .
از کوزه ها برای نشان دادن و علامت گذاری مسیر دفینه هم استفاده می شد . روش علامتگذاری اینگونه بود که معمولا سه کوزه را به صورت خالی در بالا قرار میدادند که برای گمراه کردن دیگران بود و یک کوزه به صورت وارونه نشاندهنده ی راه درست است . حدود ۲ الی ۳ متر پایین تر باز کوزه را به صورت شکسته پراکنده قرار می دادند و اگر مورد تپه باشد ۳ عدد کوزه که هر یک به اندازه قد یک انسان بود را پر از نقره کرده و در قسمت جلویی تپه که رو به مسیر مال رو بود در متراژ ۳ الی ۵ متری قرار میدادند.
بند میزان
بند میزان سدی است در شهر شوشتر و ساخته شده در دوره ساسانیان که تا امروز پابرجاست و کاربرد دارد...
این سد آب رودخانه کارون را به نسبتهای ۲ و ۴ بین رودهای گرگر و شطیط شهر شوشتر تقسیم میکند. رود گرگر را ( دو دانگه) و رود شطیط را (چهاردانگه) نیز میگویند...
این بند از چند دهانه تشکیل شدهاست که مهمترین آنها دهانهای جدا کننده آب ورودی کارون است که تنظیم آب دو شاخهٔ رودخانه را انجام میدهد به گونهای که اگر دبی گرگر بیشتر از یک سوم باشد آن را به شاخهٔ شطیط انتقال میدهد و همینطور برعکس. در توصیف اهمیت این سد آنکه شکسته شدن این سد بمنزله ازدیاد فقر و بدبختی در شوشتر و پابرجا بودن آن به همراه دیگر سازههای آبی شوشتر باعث آبیاری ۴۰هزار هکتار دشت میان آب شوشتر.
بند میزان از شاهکارهای مهندسی معماری ایرانیان باستان است که به همراه نظام آبی شوشتر به ثبت جهان نیز رسیده است....
زمان ساخت بند میزان را به عهد شاهپور یکم ساسانی نسبت میدهند..
سه دوره و سه معماری شاخص ایران
اگر تاریخ ایران را به سه دوره پیش از تاریخ، ایران باستان و دوره اسلامی تقسیمبندی کنیم، به ترتیب معبد چغازنبیل، مجموعه تخت جمشید و مسجد جامع اصفهان بهترین گزینه های معماری این دوران هستند!
نام ماههای سال در زمان هخامنشی
نام ماههای دوازدهگانه تقویم دوره هخامنشی را برمبنای سنگ نوشتههای هخامنشی و به خصوص سنگنوشته بیستون میتوان مورد بحث قرار داد. نام نه ماه از این ماهها مستقیماً در این کتیبهها ذکر شده است و بازسازی نام سه ماهی که در روایت فارسی باستان نیست، از روی متنهای ایلامی و بابلی امکان پذیر هست:
آدوکَنَیشه(فروردین )
ثُورَ واهَرَ(اردیبهشت )
ثایگرَچِش(خرداد)
گَرمَپَده(تیر)
دَرَن باجیش(مرداد)
کارباشیش(شهریور )
باگیَادِش(مهر)
ورکَزَنه(آبان )
آثریادیه(اذر)
اَنامَکَه(دی)
ثویووا(بهمن)
وییَخنَه(اسفند)
تپه و تل خاکی در گنج و دفینه یابی
همانطور که از اسم آنها پیداست فرقی بین تل خاکی و قلعه خاکی وجود دارد. هر دوی آنها به صورت تپه هستند که از جنس خاک میباشند ولی تفاوت بین آنها در این است که تل های خاکی در ابعاد کوچک هستند و قلعه ها در ابعاد وسیع تر معمولا در کنار هر دوی آنها جوی آب و یا چشمه ای وجود دارد ولی ساختار آنها کاملا با هم متفاوت است ابعاد تل ها از ارتفاع 5 الی 7 متر و عرض 10 متر تجاوز نمیکند ولی قلعه ها به صورت تپه ای بزرگ و کشیده ای هستند که معمولا دو تایی یا تکی در اراضی وسیع قرار دارند
درب قلعه ها از بالای خود تپه در قسمت مرکزی آن است ولی تل ها از قسمت آفتاب درآمدگی یا غروب خورشید است که به صورت سنگی یکپارچه در عمق 1 متری در زیر خاک مدفون است
درب قلعه ها را معمولا با نماد سنگ آسیاب و یا چاه های عمیق در روی مرکز قلعه نمایان میکنند و چند راه خروجی دیگر که اکثر آنها راهی است که به تله ختم میشود وجود دارد
یک سری دیگر از قلعه ها راهشان از پایین قلعه در کنار نهر آب است که به صورت فرورفتگی نمایان میشود که بعد از باز شدن درب به تونلی بزرگ راه دارد که در جلوتر به دو را ه یا سه راه و اتاقک های ساروجی امتداد دارد که اکثر آنها با خاک سرند پر شده اند که برای دست یافتن به مرکز آن و یا همان اتاق سفید خانه باید به علائمی که در مسیر راه وجود دارد دقت کرد
اعتراف اسکندر به بزرگی شاه هخامنشیان
درتخت جمشید علاوه برجواهراتِ بی اندازه صدها پیکرۀ زرین از شاهنشاهان و شاهزادگان ایران وجود داشت که سربازان اسکندر پاره پاره کردند تا میان خودشان تقسیم کنند .
وقتی یونانیها با شور و شوق مشغول تاراج کاخهای تخت جمشید واسباب و اثاث آنها بودند و برسر دستیابی به نفایس کاخ شاهنشاهان با یکدیگر جدال می کردند، چشم اسکندر در کاخ تخت جمشید به پیکرۀ زرین و عظیم و شکوهمند خشیارشا افتاد که بر زمین افتاده بود، و چنان بود که انگار زنده است . او رو به پیکره کرده گفت :
»نمی دانم آیا باید بگذارم که همچنین برخاک افتاده باشی و به خاطر اینکه به یونان لشکر کشیدی مجازات شوی ، یا به خاطر روح بزرگ و صفات والایت به تو احترام نهاده از زمین بلندت کنم؟ «
او لحظات درازی در سکوت و حیرت در کنار پیکره ایستاده به آن نگریست، وآنگاه بدون آنکه سخن دیگری بگوید به راهش ادامه داد.
او از کنار پیکرۀ زرین شاهنشاهی که زمانی خورشید درخشان جهان متمدن بود گذشت تا یونانیها آن را بشکنند و در میان خودشان تقسیم کنند.
بن مایه :
پلوتارک
کتاب اسکندر بند51
تاریخ ایران باستان
پیرنیا ج1 ص 740
نماد آلت زنانه در کشف گنج
نشانه آلت تناسلی از دیرباز در میان اقوام ایرانی، یونانی و هندی مورد توجه واقع شده و برای سنگ قبر حاکمان، بزرگان قبایل و همچنین سرداران جنگی مورد استفاده قرار گرفته است. در این میان از آلت تناسلی زنانه نیز برای سنگ مقبره ملکه (اغلب ساسانی) بهره گرفته شده است. در صورتی که آلت تناسلی بالای یک تپه، کوه و یا صخره ها باشد، باید زیر سنگ را به عمق یک متر کاوش کرده و به آثار دوم از جمله سفال و مهره رسید، سپس در عمق بیشتر با توجه موقعیت جغرافیایی محوطه و پتانسیل آن برای وجود دفینه، به اشیاء گرانبها من جمله ظروف طلایی خواهید رسید. از تخریب نشانه ها جلوگیری نمایید زیرا به هیچ وجه داخل سنگ نشانه دفینه ای مخفی نشده است و این خلاف عقاید پدران و گذشتگان ما می باشد.
شهر تاریخی جندی شاپور
گُندی شاهپور، گُندی شاپور، جُندی شاپور، وندوی شاپور و به سریانی بت لاپاط یکی از مهمترین شهرهای دوره ساسانی بود که توسط شاهپور یکم ایجاد گردید. جندی شاپور از همان بدو تأسیس به تدریج به صورت یکی از مراکز علمی و پزشکی جهان آن روز درآمد و بنا بگفتهٔ تاریخنویسان شاپور دستور داده بود تعداد زیادی از کتابهای طب یونانی را به زبان پهلوی ترجمه و در آنجا نگهداری کنند، خسرو انوشیروان در این شهر بیمارستان بزرگی ساخت و بر توسعهٔ دانشکدهٔ پزشکی آن افزود.ابوحنیفه دینوری در کتاب اخبارالطوال گوید
چون شاپور پسر اردشیر بابکان به شهریاری رسید، لشکر به روم کشید پس چون بهعراق بازگشت به خاک اهواز رفت و به جستجوی جای مناسبی برای احداث شهری پرداخت تا اسیرانی را که از خاک روم با خود آورده بود، در آن جای سکنی دهد، پس شهر جندی شاپور را بنیاد کرد و این شهر را به زبان خوزی نیلاط میگفتند، لیکن مردمش آن را نیلاب میخوانند.


