فروشگاه ایرانیکان
گنج یابی، باستان شناسی و دفینه
گنج یابی، باستان شناسی و دفینه
آموزش گنج یابی، باستان شناسی، دفینه ، زیرخاکی و تاریخ

 

راههای زیادی برای کسب درآمد از اینترنت وجود دارد که برخی از آنها ساده و راحت و برخی مشکل می باشد. به طوری کسب درآمد اینترنتی باید با تلاش و کوشش همراه باشد تا به نتیجه لازم منتهی شود.

مهم ترین راههای کسب درآمد از اینترنت عبارتند از:

1- انجمن روانشناسان امریکا  نتایج یک پژوهش را منتشر کرده است که نشان می‌دهد استرس پول بر سلامت مردم امریکا در سراسر این کشور تاثیر می‌گذارد. و بر اساس پژوهش‌ها، آدم‌های پولدار هم به استرس پول دچار هستند – یعنی این مشکل فقط گریبان گیر خانواده های کم درآمد نیست. می‌توانید برخی از این استرس‌های مالی را با یک راه کسب درآمد اضافه از بین ببرید، حتی اگر به یک کار تمام‌وقت مشغول هستید. استیو چو از وب‌گاه MyWifeQuitHerJob از جمله افراد مشهوری است که علی‌رغم ادامه‌ی کار روزانه‌اش، دو کسب و کار با درآمدهای نجومی را نیز راه‌اندازی کرده است ادامه مطلب : کسب درآمد جالب

2- کسب درآمد عالی از خواب:

از هر طریقی می توان کسب درامد اینترنتی را تجربه کرد در سایت پول یابی چهار شیوه کسب درآمد راحت و آسان را معرفی شده است و هر کسی می تواند با این شیوه ها اقدام به کسب درامد کند برای مطالعه به لینک زیر بروید: راههای کسب درآمد در خواب

3- شیوه های کسب درآمد آسان و رایگان

تاجری می گفت اگر بخواهید از هر راه و شیوه ای می توان به آسانی و راحتی کسب درآمد کرد مهم این است که بخواهید و اقدام کنید . دانستن شیوه های آسان کسب درآمد همراه با تلاش و پشتکار حتما به نتیجه دلخواه خواهید رسید مهم ترین راههای کسب درآمد ساده و راحت را می توانید از لینک زیر مطالعه کنید: روش های کسب درآمد آسان




تاریخ: یکشنبه 31 شهریور 1398
ارسال توسط moshkabadi

بررسی جوغن مستطیل یا شاطر

جوغن علامت ونشانه ی  قبر یک یا چند شخص میباشد که بستگی به نوع جوغن، ونوع تراشه ونوع قراگیری جوغن میباشد پس هرجا جوغن دید اول همه جوانب رو درنظر بگیرید واینکه به نوع طراحی وتراشه دقت کنید ومثل یه باستان شناس باظرافت خاص عمل وجستجو کنید.



در صورتی که جوغنها پراکنده باشند وتعداد انها در روی یک تپه نسبتا بلند وسنگی خاکی پراکنده ودرروی هر سنگ بعضا یکی یا دوتا ویا درشیب ابتدایی کوهی که درصورت تابش خورشید از صبح زود تا حوالی ساعت یک و دوی ظهر به ان منطقه بتابد نشانه ی قبرستان یهودی وگورستان بزرگی که تعداد گورهای ان به اندازه همان تعداد جوغنها میباشد وبرابر هرجوغن یک قبر وجود دارد


❌ دربعضی موارد جوغن بصورت ملاغه بوده که بعبارتی ابراه گفته میشود ودر کنار همان جوغن یک جوغن کوچک دیگر دیده میشود که نشان دهنده ی مقبره ی خانوادگی ودارای اتاقکی است که دارای چند شخص که بخاک سپرده شده است میباشد برای پیدا کردن این گورها درصورتی که آبراه داشته باشد به سمت آبراه حرکت کرد وچون بعنوان گنجینه حساب نمیشود وکسی که این وسایل را همراه باشخصی که به خاک سپره میشود وقصد خارج کردن ان را نداشته اند وبعنوان استفاده ی ان شخص مرده دردنیای دیگر کنار ان شخص میگذاشته اند سیستم خاصی ندارد ومتراژ مشخصی ندارند وفقط میتوان جهت ان را حدس زد.


دربیشتر مواردی که جوغن بصورت عادی وملاغه ای نیست بصورت شرق به غرب میباشد وفاصله گور تا خود جوغن به اندازه ی سه قدم تا هفت قدم میباشد. که میتونید باحفره یاب یاردیاب تست کنید. ونشانه های قبر رو همنطور درگمانه ها توضیح دادم که سنگ چین یاسنگهای پراکنده و یاقلوه سنگ کوچک کوچک و تخته سنگ بااسکنه یابا ابراه اینها علایم ونشانه های قبر هستند
 این مشخصات متعلق به جوغنهایی هستند که شکل هندسی منظم با تراش بسیار زیبایی هست که معمولا برروی سنگ گرانیت سیاه ابری که نقطه نقطه های سفیدی دران است.
 ولی بعضی از جوغنها که برروی سنگ خاکستری وسنگ شیری رنگ تراشه ای کوه میباشد بحثی جدا وکاملا سیستمشان با این جوغنها تفاوت دارد .



بعضا درروی سنگهای سیاه ساده که مربوط به منطقه های کویری است وکمتر کوه دران حوالی دیده میشود

⭕️ بحث دیگری دارد واصلا جوغن به حساب نمی اید هر چند که این گوده های کوچک کار دست بوده ودست تراش هستند معنی دیگری میدهد که ان را هم توضیح خواهم داد درروزهای اتی




تاریخ: دوشنبه 13 خرداد 1398
ارسال توسط moshkabadi

خاطرات یک گنج یاب و عتیقه شناس حرفه ای

«خاک‌ها را که کنار زدم، دستم خورد به یک شی فلزی که تقریبا سیاه شده بود، گودال تقریبا دومتر می‌شد، بالای گودال دو نفر از همراهانم بودند، جوان بودم آن روزها، با شوق خاک‌ها را کنار زدم، یک جام فلزی توی خاک بود، با خوشحالی فریاد زدم و به همراهانم گفتم یک جام پیدا کردم، طناب را بالا کشیدند، برای اینکه راحت‌تر بالا بروم، جام را دادم دست همراهم، و تقلا کردم که خودم را بالا بکشم، به دهنه گودال که نزدیک شدم، دیدم همراهم یک سنگ بزرگ بالای سر گرفته و می‌خواهد روی سر من بکوبد، اما شانس با من بود، یک مار از داخل گودال خزید و حواسش را پرت کرد و من در این فاصله توانستم فرار کنم» آنها جویندگان گنج‌اند، ماجراجویانه می‌گردند به دنبال رازهای گران قیمتی که سال‌ها و قرن‌ها پیش به رسم امانت به دست کوه یا زمین سپرده شده‌اند.

به گزارش گروه رسانه های دیگر خبرگزاری آنا از اعتماد، از همان روزگاران که سکه‌ها و مجسمه‌ها و قدح‌ها به بهانه‌های مختلف در کنار جسدی در گوری یا در حفره‌ای امن به امانت سپرده می‌شدند، تا به امروز که آدم‌ها برای پس گرفتن این امانت پس از قرن‌ها، به سراغ گنجینه‌ای می‌روند که بیش از قبل ارزش یافته است، این جسارت خالی از خطر نبوده و نیست. و از دیرباز بوده‌اند و هستند ماجراجویانی که قدم به قدم و سایه به سایه خطر می‌روند تا برسند به ثروتی که در دورانی دیگر توسط فردی دیگر جمع‌آوری شده‌اند و با یافتن دوباره‌شان می‌شود ره یک شبه را صد ساله رفت.

حدودا ٦٠ ساله است، می‌گوید سال‌ها جوینده گنج بوده و جوانی‌اش را در بیابان‌ها گذرانده، لابه‌لای خاطراتش بیشتر از آنکه خوشحالی یافتن گنج و رسیدن به ثروت بادآورده دیده شود، ترس و وحشت و اضطراب دیده می‌شود. توی حرف‌هایش رد پای یک «مال» بزرگ و میلیاردی به چشم می‌خورد که در سال‌های جوانی، زندگی‌اش را متحول کرده، همان هم انگیزه سالیانش شده برای اینکه چشمانش خوب با نشانه‌ها آشنا شود و بتواند محکی باشد برای تشخیص اصالت اشیایی که بعد از سال‌ها از دل خاک سر بیرون می‌آورند. تصورم این است که در میان انبوهی از اشیای قدیمی و خاک گرفته قرار است ملاقاتش کنم، اما خانه‌اش شبیه تمام خانه‌های دیگر است. یک تلویزیون ال‌ای‌دی و تابلوهای نقاشی کپی و مبلمانی ساده، هر چقدر چشم می‌گردانم هیچ شی تاریخی در خانه پیدا نمی‌کنم. مرد در پاسخ تعجبم می‌گوید: «من سال‌هاست این کار را کنار گذاشته‌ام، اما هنوز چوپان‌ها از دور افتاده‌ترین روستاها شماره من را پیدا می‌کنند و برایم از گنج‌هایی که در بیابان پیدا کرده‌اند می‌گویند. اما من این کار را کنار گذاشته‌ام و می‌خواهم آرام زندگی کنم، من حتی جرات این را ندارم که یکی از اجناسی که خودم از زیر خاک بیرون کشیده‌ام توی ویترین خانه‌ام بگذارم، می‌ترسم بیایند برای دستگیری‌ام و هرچه دارم ببرند. چند بار در مرز ترکیه دستگیر شده‌ام و پرونده دارم، اما دیگر نمی‌خواهم خودم و خانواده‌ام را اذیت کنم.»

از خاطرات توبیخ و دستگیری‌اش می‌گوید و بعد هم شروع می‌کند از پیشینه گنج‌ها گفتن: «قدیم‌ها که بانک و صندوق امانات و گاو صندوق نبوده، خزانه هم فقط برای اموال شاهان و درباریان بوده، همین بوده که گاهی ماموران دولتی مالیات‌هایی که از مردم می‌گرفتند را در غاری در دل کوه یا دالانی در زیر زمین مخفی می‌کردند. گاهی هم راهزن‌ها غنیمت‌های‌شان را در این فضاها پنهان می‌کردند، نقشه گنج که ما به آن می‌گوییم نسخه، را همین آدم‌ها تهیه می‌کردند. تا اگر در سفرهای پرخطرشان آسیب دیدند فرزندان یا دیگرانی باشند که به این اموال دسترسی پیدا کنند. از آنجا که آدم‌ها در آن سال‌ها سواد چندانی نداشتند، با نشانه‌های پیچیده‌ای که فقط خودشان از آن سر در می‌آوردند، آدرس جایی که اموال‌شان را پنهان می‌کردند نشان می‌دادند. و سعی هم بر این بود که محلی انتخاب شود که امکان تغییرات طبیعی در محدوده آن کم باشد. به همین خاطر هم گنج‌ها بیشتر در نزدیکی یک تک درخت یا سنگ بزرگ یا شکاف بین دو کوه قرار دارند. در محل‌هایی مثل قلعه یا کوه‌هایی که نشانه‌های خاصی دارند، یا نشانه‌های طبیعی که کمتر دچار تغییر می‌شدند گنج وجود دارد. گاهی از روی بافت خاک منطقه می‌شود تشخیص داد که گنج در آن نزدیکی وجود دارد یا نه، نزدیک امامزاده‌ها معمولا گنج هست. در محل تابش خورشید در یک ساعت خاص، یا نزدیک درختان کهنسال و تک درخت‌های وسط بیابان.»
او از نشانه‌ها حرف می‌زند و ما سراغ نقشه گنج را می‌گیریم، برگه‌ای از پوست که برای بسیاری می‌شود دروازه‌ای برای ورود به دنیای رویاهای‌شان اما کارشناس کار کشته گنج‌یابی می‌گوید: «تمام نسخه‌هایی (نقشه گنج) که امروز می‌بینید تقلبی است. به‌طور کلی از زمان صفویه که شاهان ایران به تاریخ علاقه‌مند شدند، موضوع گنج‌یابی رونق گرفت و نقشه‌های گنج، بازار پیدا کردند. آن زمان‌ها قانون نانوشته‌ای وجود داشت که می‌گفتند بخشی از خمس گنج این است که نقشه را به جای مالی که استخراج کرده‌اید دفن کنید، که دیگر کسی به دنبال گنجی که نیست دربه‌در نشود، اما بعضی افراد این کار را نمی‌کردند، این نسخه‌هایی که گاهی پیدا می‌شود، همین نقشه‌هایی است که قبلا گنج‌شان استخراج شده. این روزها گنج‌ها را بیشتر از روی نشانه‌ها پیدا می‌کنند، نه از روی نقشه. اگر کسی بگوید از روی یک نسخه گنجی را پیدا می‌کند، من با قاطعیت به شما می‌گویم که دروغ می‌گوید.»
حواشی دنیای نه چندان بزرگ گنج‌یاب‌ها خرافات و شایعات جولان می‌دهند، حرف‌هایی که با هیچ عقلی جور در نمی‌آید، اما همواره روایت می‌شوند، از تله‌های گنج می‌گوید و خاطراتی تعریف می‌کند: «اینکه می‌گویند بعضی گنج‌ها تله دارند خرافات نیست، اما اینکه می‌گویند این تله‌ها به کسی که سراغ گنج رفته آسیب می‌زند خرافات است. من در یک موردی تله آب دیده‌ام، با هوش آن زمان در اطراف گنجی که ما سراغش رفته‌ایم، موانعی طراحی می‌کردند که هر کسی به راحتی نتواند به گنج دسترسی پیدا کند. یا اینکه می‌گویند مار روی گنج می‌نشیند و گنجی که مار رویش نشسته صاحب دارد، هم خرافات است. دلیل این موضوع این است که در روزهای سرد، در قسمت‌هایی از زمین که طلا در زیر زمین وجود دارد به دلیل ماهیتی که طلا دارد و گازی که از خود متصاعد می‌کند، گرم‌تر از باقی قسمت‌ها است. مثلا روزهای برفی جایی که برف نمی‌نشیند، گاهی به دلیل این است که طلا در زیر زمین پنهان شده. طلا زمین را گرم می‌کند و مار هم به همین دلیل روی آن می‌نشیند.»
اما گنج‌یاب‌ها برای خودشان قوانین خاصی دارند، از قوانین‌شان می‌گوید، از نحوه هماهنگی‌های‌شان برای دیدن «مال» و خریدن آن: «وقتی چند نفر سراغ گنج بروند، اگر دل‌شان صاف نباشد یا از اول در فکر کلاه‌برداری از شریک‌شان باشند، مال خودش را نشان نمی‌دهد و به هر دلیلی نمی‌توانند مال را پیدا کنند. اگر هم پیدا کنند قتل و غارت اتفاق می‌افتد، یا بحث‌های خانوادگی پیش می‌آید. قانون دیگری هم داریم که می‌گوید برای تقسیم مال اگر یکی از اعضای گروه اطلاعات و شناخت بیشتری از مال یا محل داشته باشد، مثل کسی است که با یک آدم نابینا همسفره می‌شود، نباید حق‌خوری کند یا گوشت را بخورد و چربی را بدهد به طرفش، دل‌شان باید یکی باشد. با تمام اینها گاهی پیش می‌آید که یک نفر همراهانش را به جای گنج دفن می‌کند، کشت و کشتار در این کار زیاد است، اما هیچ‌وقت با این عنوان رسانه‌ای نمی‌شود. حتی گاهی با ما تماس می‌گیرند و می‌گویند یک مال یک میلیاردی داریم، با پول نقد بیایید برای کارشناسی مال؛ ما وقتی می‌رویم، با این تصور که پول نقد زیادی همراه ما است، جا‌ن‌مان در خطر است. اگر گنج تقلبی نشان‌مان دهند، نمی‌توانیم بگوییم تقلبی است. باید سناریو بچینیم و از محل فرار کنیم در غیر این صورت معلوم نیست چه بلایی سرمان بیاید.»
سراغ ادبیات صنف گنج‌یاب‌ها را می‌گیریم، اما آنقدر استفاده از بعضی تعابیر برای‌شان عادی شده که نمی‌د‌اند چطور برای‌مان از دایره لغات مرسوم بین خودشان بگوید: «به گنج می‌گوییم «مال‌» ما از روی ادبیات آدم‌ها می‌توانیم بفهمیم چقدر به کار آشنا هستند، کسی که می‌آید، می‌گوید گنج پیدا کردم یا جنس زیر خاکی دارم یا مامور است یا تازه کار و کلاهبردار. به اشیایی که مربوط به دوره بعد از اسلام هستند، می‌گوییم «امامی»، «ریز مال» بیشتر زیورآلات و اشیا کوچک مثل مهره‌های گبری هستند. «درشت مال» اشیایی مثل مجسمه و ظرف و آتشدان و اشیای بزرگ‌تر. «ضربه یک» و «ضربه دو» را در مورد سکه‌ها به کار می‌بریم، «ضربه یک» به سکه‌های اصل و «ضربه دو» به سکه‌های تقلبی که اخیرا ضرب شده‌اند، می‌گوییم. ضرب سکه تقلبی کار راحتی است اما تشخیص اصل بودن آن خیلی راحت نیست، بعضی از کسانی که لابراتوار دندانسازی دارند، به راحتی از روی طرح سکه‌ها قالبگیری می‌کنند و سکه‌های تقلبی می‌سازند، این سکه‌ها معمولا موج دارند و ظرافت سکه‌های اصل را ندارند. یا به‌طور مثال برای اینکه یک شی «پاتین» (جرمی که روی اشیا فلزی می‌نشیند) ببندد، اشیا را به روش‌های مختلف لای پارچه و روزنامه در باغچه دفن می‌کنند، اما با یک شگرد خاص می‌شود فهمید، پاتین روی مال ساختگی است یا واقعی.»
نام گنج تنها با بیابان و کوهستان گره نخورده، گاهی می‌شنویم که بولدوزرهایی که خانه‌ای قدیمی را تخریب می‌کنند به گنجینه‌ای ارزشمند می‌رسند که در زیر زمین خانه مدفون بوده. آقای جست‌وجوگر گنج در مورد چنین مواردی می‌گوید: «گاهی می‌شنویم که هنگام تخریب خانه‌ای قدیمی مال پیدا کرده‌اند، این خانه‌ها بیشتر مربوط به افرادی است که به تاریخ و اشیا قدیمی علاقه داشتند، بیشتر هم در خانه‌های دوره زندیه به بعد هستند. معمولا اینطور است که صاحبخانه به اشیای قدیمی علاقه داشته و اینها را جمع می‌کرده، اما به خانواده‌اش اعلام نمی‌کرده یا به بچه‌هایش نمی‌گفته چنین اشیایی در خانه هست. سال‌ها این اشیا زیر خاک مانده و امروز تبدیل به گنج شده. یا به‌طور مثال در جنگ‌های ایلی و قبیله‌ای یا گردنه‌گیری‌ها یا غنیمت‌هایی که افراد در جنگ‌های مختلف به دست می‌آوردند و حتی جوایزی که می‌گرفتند، گاهی شب‌ها که در کاروانسرا و قلعه‌ای اتراق می‌کردند دفن می‌کردند.»
مرد حرف‌های زیادی دارد، حرف‌هایی که هر کدام دریچه‌ای‌ است به دنیایی پر از خطر. خطر جان و مال، خطر تخریب یک تاریخ، خطر پاک کردن هویت یک کشور به قیمت رسیدن به ثروتی باد آورده. قصه‌های مرد هزارتویی را باز می‌کند پیش چشم‌مان؛ هزارتویی که شاید همیشه یا تصویری تخیلی و فضایی از آن داشتیم یا نگاهی عبوس و خصمانه به کسانی که به هویت و تاریخ‌مان چشم بد دوخته‌اند. اما آنها هم دنیایی دارند که قوانین خودش را دارد. جست‌وجوگر گنج برای‌مان از زیر و بم دنیای مورد علاقه‌اش می‌گوید و تاکید می‌کند بر ناشناخته ماندن و می‌گوید: «تصمیم گرفتم آرام زندگی کنم. جوانی‌ام را در بیابان گذاشتم، هر چند ساده نیست اما دیگر سراغ مال نمی‌روم.»




تاریخ: دوشنبه 13 خرداد 1398
ارسال توسط moshkabadi

بررسی اسرار عدد پنج در باستان

عدد پنج در اساطیر ایرانی به چند دلیل اهمیت دارد. نخست آن که کاربرد آن به طور خاص به نوعی علم طبیعی اولیه محدود بوده است و به ویژه در دانش زیست‌شناسی و پزشکی کهن ریشه داشته است. خاستگاه کالبدشناختی آن هم احتمالاً این نکته بوده که بر هر دست و هر پا پنج انگشت روییده است. در برابر اخترشناسی تکامل یافته در ایران غربی که مبنای خود را بر محاسبه حرکت هفت جرم آسمانی استوار کرده بود و از این رو هفت را عدد مقدس می‌شمرد، جهان‌بینی مغانه‌ی ایران شرقی با محتوای پزشکانه‌اش پنج عنصر مادی آب، خاک، باد، آتش و اثیر یا آتش آسمانی را مهم می‌دانست و بر این مبنا هستی را پیکربندی می‌کرد. عدد پنج به همین دلیل معمولاً برای تجلیل نیروهای روانی حاضر در انسان و قوای نفسانی و ارکان برسازنده‌ی وجود آدمی به کار گرفته می‌شد.




تاریخ: دوشنبه 13 خرداد 1398
ارسال توسط moshkabadi

نماد شتر دو کوهانه در دفینه و کشف زیرخاکی

درمورد این نماد و این حالت شتر دقت کنید کسی که تندیسو ساخته دقیقا با شیار موجود بین دو کوهان، و همینطور وجود دو برجستگی کوهان بی شک میخواد مطلبی رو اثبات کنه و یا رخی که در پشتگردن رو کوهان کار شده.
این دوکوهان اصلا ربطی دو تل خاکی نداره خط بین دو شیار ، تک جوغن روی کوهان، چشم خود شتر، خط کشیدیه دهان رخ، و تک سنگو برجستگی کنار نماد گواه بر این داره که نیاز به حرکت نیست. وهمینطور نشستن و دیده نشدن دست و پا نماد خود یعنی ایست.
اگر گردن کشیده و سربه بالا بود تفسیر متفاوت میشده. پس نقطه کاوش این نماد دقیقا کنار خود نماد در کنار تک سنگ موجود در عمق بالای هشت متر وجود دارد این نماد دارای سربار میباشد. و همینطور در کنار تل به دلیل ایجاد رخ روی کوهان قبری مهم نیز وجود داره که بی ارتباط با صاحب نماد و مال نیست.




تاریخ: سه‌شنبه 24 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

نماد شتر دو کوهانه در دفینه و کشف زیرخاکی

درمورد این نماد و این حالت شتر دقت کنید کسی که تندیسو ساخته دقیقا با شیار موجود بین دو کوهان، و همینطور وجود دو برجستگی کوهان بی شک میخواد مطلبی رو اثبات کنه و یا رخی که در پشتگردن رو کوهان کار شده.
این دوکوهان اصلا ربطی دو تل خاکی نداره خط بین دو شیار ، تک جوغن روی کوهان، چشم خود شتر، خط کشیدیه دهان رخ، و تک سنگو برجستگی کنار نماد گواه بر این داره که نیاز به حرکت نیست. وهمینطور نشستن و دیده نشدن دست و پا نماد خود یعنی ایست.
اگر گردن کشیده و سربه بالا بود تفسیر متفاوت میشده. پس نقطه کاوش این نماد دقیقا کنار خود نماد در کنار تک سنگ موجود در عمق بالای هشت متر وجود دارد این نماد دارای سربار میباشد. و همینطور در کنار تل به دلیل ایجاد رخ روی کوهان قبری مهم نیز وجود داره که بی ارتباط با صاحب نماد و مال نیست.




تاریخ: سه‌شنبه 24 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

تله فیزیکی گنج و طلسم دفینه

در گذشته از عناصر بازدارنده زیادی در حفاری جهت جلوگیری از دسترسی به دفینه استفاده می شد مثل تله های فیزیکی ، موکل در قبل از اسلام و بعد از اسلام از طلسم  . بسیاری از کارشناسان نماها که از علوم حفاری چیزی نمیدانند و تجربه ای ندارند به طور کلی طلسم را رد می کنند در صورتی که طلسم کاملا واقعیه و وجود دارد حال ببینیم طلسم به طور کلی چیه؟
طلسم (به انگلیسی: Talisman) شیء یا نگاره‌ای متشکل از واژگان، شمارگان، اشکال و جداول است که دارای قدرت جادویی یا ماورایی است. زمان ماندگاری طلسم بسته به تعیین عامل و ارجاعات او به مبادی انرژی‌های غریبه است. تفاوت مهم میان دعا و طلسم، چگونگی فعال‌سازی آنها است  که دعا را به زبان مرسوم و کامل می‌نویسند، ولی در طلسم واژه‌هایی از دعا را با حروف مرموز می‌نویسند. به همین دلیل فهم نوشته‌های روی آن برای همه ممکن نیست.
معمولاً طلسم را بسته به عنصر وجودی شخصی که طلسم برای او نوشته می‌شود می‌نویسند. طبق تعاریف استادان علوم غریبه عنصر وجودی هر انسان می‌تواند آب، خاک، باد یا آتش باشد و طلسم شخصی را که مثلاً عنصرش آب است در رودخانه، دریا یا چاه می‌اندازند. معمولاً در نوشتن طلسم از جدول اعداد ابجد کبیر و صغیر استفاده می‌کنند.
در مفهوم کلی و کاربردی طلسم شیئی است که: بنا بر پاره‌ای از باورها دارای خاصیت‌ها و ویژگی‌های جادویی یا وابسته به مراسم مذهبیِ ویژه‌ای است که می‌تواند برای صاحب آن اقبال ارائه دهد یا احتمالاً او را از شر یا آسیب حفاظت کند.
به هر حال طلسم وجود دارد و اگر در حین حفاری دفینه دعای رفع آن قرائت نشود آسیب جدی روحی روانی به حفاران وارد می کند که نمونه های بسیاری از این طلسمات و تاثیر مخرب آن بر روح و روان حفاران دفینه دیده شده است.




تاریخ: سه‌شنبه 24 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

نشانه قلب روی سنگ در دفینه و کشف زیرخاکی

درباستان دوست داشته اند که نماد مقبره و قبر آنها نمادی باشد که نماد مهربانی عشق و علاقه باشد مثل نماد قلب تجربیات و تحقیقات و مشاهدات ما نماد اغلب برای قبر ها و مقبره ها استفاده می شده که هم برای گور صخره ها هم برای گور تپه ها و هم برای تدفین در خاک مورد استفاده قرار می گرفته
             
نماد قلب در گنج یابی چه اهمیتی دارد
۹۰ درصد مواقع در تدفین نماد نزدیک بوده و بیشتر مواقع هم برای بانوان استفاده می‌شده است زیرا این بانوان بودند که صفات اصلی آنها باید عشق و علاقه و مهربانی و بوده باشد مردها بیشتر از نمادهای جنگجوی قدرت‌نمایی و صلابت و اقتدار نمایی استفاده می کردند
نماد قلب هر گاه بر روی یک سنگ بزرگ در یک برآمدگی خاکی قرار گرفته باشد به احتمال زیاد قبری در همان تل خاکی خواهید داشت و اگر بر روی یک صخره با شاخصه های ارزشمند باشد اشاره به یک گورصخره می تواند داشته باشدکه در صخره است.




تاریخ: دوشنبه 23 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

شناخت آثار گنج و زیرخاکی

شناخت آثار زیر خاک : پس اول اثار رو تشخیص بدید بعد دست به کار بزنید.
نمونه مهمی که در دالانها و دم ورودی تنلها دیده میشه وجود استخوانهای انسان و اجساد حیوانات هست و گاها به اسکلت انسان برخورد میشه که کامل هست ولی سر وجود نداره و شما بعداز تخلیه خاک درون دالان به سر همون اسکلت برخورد میکنید که نمونه ای از روش مسیریابی درون دالانهاست.
همیشه مراقب کف ورودیهای تونلها باشید چون احتمال وجود رانش هست مخصوصا وقتی با خاکی بسیار ریز سفید ونرم برخورد کردید به هیچ عنوان گام نزارید چون سه تا چهارمتر احتمال سقوط هست و ایجاد خفگی خواهد کرد.
درگذشته مردم اعتقادات خاصی درمورد خدایان داشتن و سنگهایی باتراشهای خاص و همینطور جمجمه هایی از حیواناتی با شکلهای عجیب در مسیر کارشون قرار میدادن واعتقاد براین داشتن که این نشانها باعث نگهداری و دوری ازدستبرد زن به مالشون میشده و یک نگهبان براشون به حساب میومده .شاید برای باورهای ما عجیب و خنده دار باشه ولی اون اعتقاد درونی و باورهای باستانی اون زمان واقعا بهشون احساس امنیت میداد.
شما وقتی درون دالانها میتونید متوجیه درست بودن مسیرو بشید که هر دوتا سه متر یک اثار دست ساز دیده بشه وگرنه اون دالان کاملا کاذب و جهت گمراهی حفار طراحی شده که اکثرا به تله برخورد میکنید و بسیار باید جدی گرفته بشه.
اگر در شمال ایران و در شهرهای مرطوب به این مدل کار برخورد کردید موقع تخلیه به دلیل رطوبت خاک و دیوارها برخورد یکهویی خشکی دیوارو خاک میتونه خبر خوشی داشته باشه همینطور تغییر رنگ خاک و بوی نامطبوع همه از نشانهای نزدیک شدن به موفقیت هستن. یک نکته ایمنی کار در عمق استفاده نکردن یکهویی از فندک و شعله اتش هست که احتمال انفجار به دلیل گازهای طبیعی گاها وجود داره پس ایمنی شرط اول کار هست.




تاریخ: دوشنبه 23 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

حفاری قبور یهودیان برای گنج

قبرهای یهودی دارای عمق هجده تا بیست متر دارند و از دهنه شروع کار تا پایان کارو شما بین هشت ماه و حداکثر یک سال رو درنظر داشته باشید.. سیستم کار این قبور و طراحی و لایه هایی که در مورد این قبور به کار میرفته بسیار با باقی،قبور متفاوت هستند و از لایه های سخت سنگی با برشهای ضخیم تو در تو استفاده میشده و خبری از گِل و اهک و لایه های سبک نیست و خیلی سطحی از این موارد استفاده شده است..
و به دلیل دارایی و اموال بسیار قبور یهودی مجبور به بالا بردن عمق کار میشدند و نشان این قبور .ماه ستاره.گاها تک فلش بوده است…ببینید دوستان در دوران باستان بودن انسانهایی که با علم ترکیب سموم و مواد شیمیای اشنایی داشتند و در قبور یهودی از چنین اشخاصی استفاده میشده و جوری در مسیر کار از این موارد استفاده میشده که صدرصد انسانهای اماتور و غیر حرفه ای نمیتونن این نوع قبرهارو به سرانجام برسونن و نیاز به بودن متخصص در کار هست..
در حفاری این قبور شما در مسیر سرباری رو خواهید داشت و با وجود یک انحرافی دو تا سه متری در عمق سرباری کوچک رو قرار میدادند و با نشان ضربدر در روی دیواره مسیر رو مشخص میکردند که در نهایت سارقان و کسانی که نیت دستبرد زدن رو داشتند با دیدن سربار کار مسیر کارو کلا تغییر بدن و درمورد تله های قبور یهود باید دانست که تله اینکار نهایت در سه تا چهار متری اتاقک مقبره کارگذاری میشده و از ترکیبات شیمیایی بسیار سنگین استفاده میشده که چه با تنفس،و حتی از راه نفوذ روزنه های پوست عمل میکرده و در این قبور شما دنبال تله های فیزیکی و سنگی نباشید چون فضایی که باید برای این نوع تله ها ایجاد کرد جوری هست که در عمق بالا قابل طراحی نیست و تله های فیزیکی و سنگی بیشتر در دم ورودی غارها و تونلها و دالانهای دست ساز به کار میرفته..
ورودی اتاقک قبرهای یهود از سنگهای گرانیت و بسیار سخته ساخته شده که شاید با ابزار امروزی هفته ها فقط برای یک درب باید زمان گذاشت ..طراحی داخلی این قبور ورودی پلکانی و اتاقک قبر و از داخل اتاقک قبر مسیر اتاقک اموال و هدایا رو باید یافت که از ساروجی ضخیم برای اتاقک اموال استفاده شده که بیشتر در جهت پا قرار گرفته است.




تاریخ: یکشنبه 22 اردیبهشت 1398
ارسال توسط moshkabadi

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران