علامت پل خیلی مهم است چون خود آن نشانه دفینه است , در این حالت تمامی سنگهای پل به یک رنگ هستند ویکی فقط در جای مخفی رنگش فرق می کند که اگر این علامت بود که با روش زیر عمل می شود .
ولی اکر این علامت موجود بود باید از دستگاه استفاده نمود , حال اگر یکی از سنگ ها رنگش فرق کرد آن را در می آوریم که پشت آن حتما جایی که آب نمی خورد یا خود دفینه و کتیبه جنس است که باید این نقطه را بطور کلی متوجه شویم که دفینه پل یعنی :(هزینه بازسازی پل که اکثرا سکه خالص است

این سنگ نمادی است هم برای نشان دادن مسیر و در بعضی اوقات هم جهت مخفی سازی 

دفینه کاربرد داشت . این سنگ نگاره به چند حالت مختلف تعبیر میشه و بستگی به شرایط قرار

گیری این سنگ در جاهای مختلف دارد .اول میپردازیم به معنی اول آن که اگر این سنگ در روی

سنگی تختی قرار داشت و رنگ آن به رنگ اوخرایی یا سیاه بود چه معنی میدهد در این صورت باید

در زیر شکم خوک درزی باشد که اگر موجود بود در شکم آن سنگی قیمتی نمد پیج شده است .

در قسمت دوم اگر این سنگ نگاره روی تخته سنگ و یا زمین بود و رنگ سنگ معمولی و صخره ای

بود قضیه متفاوت است و شما باید در جلوی آن به دنبال فرو رفتگی باشید که در مرکز فرورفتگی

چاه وجود دارد و دفینه در انتهای چاه در دیواره ای به صورت پلمپ شده که با شکوندن پلمپ راه

مشخص میشود که ته این راه به اتاق خطم میشود که معمولا بدون تله نیست که بعد از پشت سر

گذاشتن تله به دفینه دست پیدا میکنید .

و در قسمت سوم اگر خوک به صورت نیمه بود و به صورت تخریبی بود آنگاه معنی آن به طور کل

متفاوت است و در این مورد نشان راهی به درون غار است که درب ورودی غار را تخریب کرده اند به

طوری که از جلو نمایان نیست و حتما شما باید از کنار آن رد بشید تا بتوانید درب را تشخیص بدهید و

به صورت مخفی این درب طراحی شده البته باز است و پلمپ نیست ولی قابل رویت نیست

صلیبها به شکلهای خیلی متنوعی طراحی شده اند.
در آذربایجان این صلیبها از دوران بیزانس به یادگار مانده اند.
صلیبها گاهی درکنارشان علامت دومی هم دارند مثل یک+ یا o
که به مامقیاس میدهند.
به سر خاچ باید دقت کنید که بسته باشد....

بیشتر ما این علامت را درقبرستان مسیحیان میبینیم .میگویندکه در دوران مسیحیت این علامت استفاده شده حدود2000 سال پیش اما گاهاجاهایی را ما میبینیم که تا 3000 سال قدمت دارند و علامتی بشکل+ مشاهدهمیشود واین یعنی ...
اما در مکانهای پربار هم این علامت به کار برده شده.
در تفسیر این علامت خیلی باید دقت کرد < چون مهم این است تشخیص دهیم این علامت به مال تعلق دارد یا نشان سنگ مزاراست>
گاهی به معنی اشاره به جای دیگر است: یعنی هر 4 ساق صلیب را اندازه بگیر هر کدام که بزرگتر بود به آن طرف برو.
گاهی آن ساق که کوچکتر است مسیر را نشان میدهد.
اگر هر 4 ساق هم اندازه بود به همانجا اشاره دارد.
خیلی باید دقت کرد .
باید یک کارشناس حتما در کنارتان باشد.
صلیبها به شکلهای خیلی متنوعی طراحی شده اند.
در آذربایجان این صلیبها از دوران بیزانس به یادگار مانده اند.
صلیبها گاهی درکنارشان علامت دومی هم دارند مثل یک+ یا o
که به مامقیاس میدهند.
به سر خاچ باید دقت کنید که بسته باشد.
اگه خاچ ما تکی بود درست است 1-3-5-7-11
بهدنبال مزار باشید

این هم یکی از مسائلی که در گذشته وجود داشته و از نظر عقلی دور از ذهن به نظر میرسد ولی در کتابهای بسیار قدیمی در مورد آن نوشته شده است

گنج یابی و حفاری دفینه خالی از خطر و یا تله نیست چه بسا که برخی از این خطرات ممکن است به از دست دادن جان منتهی شود. یکی از تله های شمهور در کاوش دفینه تله ریزشی می باشد که خود تله ریزشی خود به انواع و اقسام مختلف تقسیم می شود.

یکی دیگر از تله های ریزشی بوسیله ماسه بادی یا شنهای روان میباشد که امروزه در گاو صندوق های بسیار بزرگ نیز استفاده میشود. به طوریکه مکان قرار دادن بار یا بهتر بگویم اتاقک بار را به صورت دولایه میساختند .که بین این دو دیوار که به فاصله چند متر و ارتفاع حدود پنج متر میساختند ماسه را به صورت کاملا کمپکت شده یا فشرده قرار میدادند و طوری طراحی میکردند که از هر طرف که وارد فضا میشدند طی چند ثانیه خود را در میان ماسه میدند و نفس کشیدن برایشان بسیار مشکل میشد.یعنی خفه میشدندو میمردند

عقرب نشانگر راه حل بوده تا در ادامه کار ، بهترین راه را انتخاب نماییم!
یکی از ویژگی های عقرب، سمی و خطرناک بودن آن است، به همین دلیل در جایی که این علامت باشد، به تله فیزیکی و یا شیمیایی بسیار مهلک برخواهیم خورد که در حفاری باید بسیار مراقب بود. موفقیت در چنین مکانی بسیار دشوار است، ولی می توان با دقت و یک برنامه حساب شده و حرفه ای ، به گنجینه ای عظیم و ارزشمند، دست یافت.این گنجینه معمولا در نزدیکی برکه ها، چاه های آب ، قنوات و یا در انبار شراب یافت می شود.توجه داشته باشید که در آن محل غار یا تونلی زیرزمینی باید وجود داشته باشد و حکاکی تصویر عقرب در کف زمین آن بر روی صخره یا سنگی می باشد که احتمالا در زیر خاک مدفون شده است. عقرب با دم یا چنگکهای خود به گنج اشاره می نماید. در قسمتی که به آن اشاره دارد، باید سنگی بزرگ باشد که قسمتی از آن در زیر زمین دفن شده است و در نهایت بعد از حفاری به اتاقی زیرزمینی بر می خوریم که پر از دفینه خواهد بود.
در اینجا متذکر می شوم که باید کوچکترین تغییرات بر روی خود علامت و نیز در طول کار، مورد بررسی و دقت قرار گیرد.و اینکه، معمولا در آسیابهای خاص، غارها، چاه ها، و راهروهای زیرزمینی، با این علامت روبرو می شویم.
عقرب به تنهایی نشان خطر و گنج است و در مکانهای مختلف معانی دیگری هم دارد و در همه جا نشانگر دفینه نمی باشد

در حین حفاری امکان داره که با علائم و آثار زیادی مواجه بشوید که در اکثر مکان ها مشترک است و امکان داره با آثاری هم مواجه بشوید که تا حالا نمونه اش را از نزدیک مشاهده نکرده باشید و یا نشنیده باشید . معمولا این آثار برای مکانها و یا هدف های کوچک و متوسط صدق می کند .
اول اینکه در سطح زمین باید نشانه هایی وجود داشته باشد. مثلا تخته سنگی که بتواند نظرها را به خود جلب نماید، باید با بقیه سنگهای اطراف فرق داشته باشد و به راحتی نتوان آن را جابجا نمود و یا اینکه نوشته و نشانه هایی بر روی سنگ وجود داشته باشد و یا ...

توجه داشته باشید وجود تخته سنگ، درخت کهنسال، چشمه آب، تپه و تل خاکی، دلیل وجود حتمی و صددرصدی گنج و دفینه نیست!
بعضی از افراد فکر می کنند که هر تپه ای نشانه گنج است، در صورتی که از نشانه های وجود گنج در یک تپه این است که اولا خاک آن دستی بوده و نباید بکر یا طبیعی و دارای رگه های سنگی باشد. ثانیا تپه در محلی قرار گرفته باشه که در اون منطقه مشابه اون تپه کم باشد و در نزدیکی اون تپه آثاری همچون درخت کهنسال و چشمه آب و ... وجود داشته باشد. توجه داشته باشید که با دیدن درست آثار و علائم موجود و گمانه زنی درست و اصولی، می تواند شما را از حفاریهای بیهوده و مایوس کننده، تا حدود زیادی نجات دهد!

پس از شروع حفاری نیز توجه داشته باشید که ابتدا باید از خاک سطح عبور کنید و بسته به منطقه مورد نظر (کوهستانی، جنگلی، کشاورزی و ...) حداکثر تا عمق ۷۰ سانتیمتر، آثاری همچون ذغال، خشت یا تکه آجر، سنگ رودخانه ای و ... تا این عمق، دلیلی محسوب نمیشوند و حدودا از عمق یک متری به بعد است که باید آثار را کم کم مشاهده نمایید، مثل سنگ چین، خاک قبر یا جسد انسان، کوزه سفالی، ذغال چوب یکدست (حداقل ۷ سانتیمتر) و یا گلهای صابونی(روغنی) که در گذشته جهت عایق و جلوگیری از عبور آب و رطوبت و محافظت از اموال مورد استفاده قرار می گرفته و ...
اما وجود ذغال چوب یا سنگ هم از دلایل وجود صددرصد گنج و دفینه نیست، چرا که در گذشته امکان داشته چوپانی و یا فردی در آن مکان آتشی روشن کرده باشد و یا سقف چوبی و دیوار سنگی ساختمان و عمارتی بر اثر جنگ یا آتش سوزی فرو ریخته باشد. آن مکان وقتی تائید میشود که نشانه های دیگر هم وجود داشته باشند و به هیچ عنوان خاک بهم خورده و دارای لکه های مختلف نباشد.
از دیگر نشانه ها، سنگ چین با ملات یا وجود تخته سنگ یا سنگ های تراش خورده بزرگ در عمق حدودی یک و نیم متر به بعد است.
آجر و خشت های خام که بصورت مربع بوده و پلکانی یا منظم و بی دلیل چیده شده باشند بطوریکه مسکونی بودن مکان را تائید نکند، نیز می تواند از نشانه ها باشد و

حیوانی مکار و پر فریب با چشمانی نیمه درشت که پوزه(دهان) آن جلب توجه میکند.

روباه بیشتر با نمادهای دیگر به کار برده میشود از جمله شیر -ببر-انسان و…

روباه نظر شما را به خود جلب میکند وبه شما میگوید از مسیر من بیایید که در واقع

میخواهد شما را فریب دهد .به هیچ عنوان در مسیر روباه دنبال چیزی نگردید.بلکه در مسیر

مخالف روباه بگردید

گنج اطراف درختان

گنج یابی زیرخاکی دفینه گنج باستان تاریخ باستان گنج بزرگ زیرخاکی آموزش گنج یابی نشانه دفینه علامت دفینه

درخت سرو که در حال حاضر چهار هزار ساله آن وجود دارد.

درخت داغداغان که در حال حاضر چهار هزار و پانصد ساله آن هست.

در ایران انواع مختلف درخت وجود دارد.

در گذشته درختانی که عمر طولانی داشتند برای نشانه استفاده میشدند و در بیشتر جاهایی که اموال گذاشته می شد درختی هم کاشته می شد که بعدها پیدا کردن جا راحت باشد.

درختانی که بیشتر برای اینکار استفاده می شد به ترتیب زیر میباشد.

بوته گز که در حدود شش هزار سال عمر میکند.

درخت سرو که در حال حاضر چهار هزار ساله آن وجود دارد.

درخت داغداغان که در حال حاضر چهار هزار و پانصد ساله آن هست.

درخت آزاد که دو هزار سال عمر میکند و در جنگلهای شمالی ایران به وفور یافت میشود.

درخت چنار که حدود هفتصد سال عمر میکند و پس از آن هر سال یک بار خود کشی میکند و خود را میسوزاند تا از بین برود که این خود سوزی هم چندین سال طول میکشد. مانند درخت چنار امامزاده صالح که حدود نهصد سال قدمت دارد.

درخت نارون حدود پانصد سال عمر میکند.

درخت سنجد نیز حدود پانصد سال عمر میکند.

درختهایی با عمر طولانی اکثرا نشانه بار است و بار هر کدام از آنها با دیگری متفاوت است به فرض اموالی که در نزدکی بوته گز یافت میشود با اموالی که در کنار سرو یافت میشود همیشه متفاوت بوده است.

اینم یک مطلب در مورد درختان

ممکنه درختانی دیگری هم وجود داشته باشه که ما اطلاعی ازش نداریم