حالات عقاب در دفینه

اگر سنگ عقابی را پیدا کردید که در حال پرواز است و طعمه ای را در چنگال دارد در این مورد دفینه و گنج در زیر خود همان عقاب می باشد.

اگر عقاب به صورت سنگی ثابت در یک جا نشسته و به روبرو خیره شده است باید در روبروی آن به دنبال غاری مهر و موم شده باشید که دفینه و علامت گنج موجود در غار معمولا به صورت تل در وسط غار است و در زیر این تل چاهی مسدود شده وجود دارد.

کف چاه با ساروج مهر و موم شده است و دفینه و گنج در زیر چاه قرار دارد.اکثرا در خود چاه نمادی به صورت انسان حکاکی میکنند که راه دسترسی به دفینه و علامت گنج را نشان می دهد و در مواقعی هم وقتی وارد غار میشوید در روبروی همان  و در دیوار به صورت مهر و موم شده قرار دارد و دفینه و گنج در پشت دیوار می باشد

مکان دفینه در خانه های قدیمی

دفن سکه و طلا و یا به قول معروف گنج که در حقیقت دارایی یک فرد بود تا همین ۷۰ سال گذشته نیز رایج بود . بدلیل نبود بانک و یک مرجع قانونی معتبر و معتمد مردم پول خودشان را که  به شکل سکه بود دفن می کردند تا از شر دزدان و راهزنان در امان باشد و حتی در اکثر موارد فقط خودشان جای آن را می دانستند . در اواخر دوران دفن سرمایه های شخصی اکثرا در منازل خود دفن می کردند حتی در شهر ها .چرا که دستگاهی برای پیدا کردن نبود و بجز صاحب مال کسی قادر به پیدا کردن آن نبود.از مکان هایی که در منازل قدیمی جای دفن سکه ها به شمار می آمده عبارت بوده از : کف حیاط  که معمولا با یک علامت خاص مثل تغییر شکل کاشی و یا علامت ضربدر روی کاشی مکان آن را مشخص می کردند. سقف خانه ها ، سردر ورودی درب اصلی ساختمان و اتاق ها،دیوار روبرویی درب ورودی اتاق نشیمن، کف سردابه ها و یا زیر پله سردابه ، کف تنور، استبل حیوانات ،  و مهمتر از همه و رایج ترین کف طاقچه های اتاق ها . آنچه مسلم می باشد این است که دیوار ساختمان های قدیمی بسیار پهن بوده و از بهترین مکان برای جاساز کردن سکه های خانواده بوده است.

نشانه چوپان و گوسفند در گنج و دفینه

توجه کنید پازل درست و کامل چوپان با عصا و خورجین میباشد چون بدون این موردها مفهومیت چوپان مجهول ولی به صورت کلی اول تحلیل چوپان بعد به تفسیر نماد ذکر شده میپردازیم
نظر اول: چوپان پر محبت، مهر و دقت گر به مکانهایی که می رود، هشیار و با گله اش به خوبی رفتار و از آنها محافظت می کند. در پشتش خورجینش و در دستش عصایش ویا در انتهایه عصایش خورجین ولی به طور کامل از امانت یا گله اش محافظت می کند.

اگر از دید دفینه یابی و یا از پنجره مخفی کنندگان گنج و انسانهای قدیم نگاه کنیم چوپان دو خصیصه مهم دارد. یکی از اینها عصای چوپان است، و دیگری خورجین پشتش می باشد.

از این دو عنصر مادر خواهیم فهمید که خورجین چوپان به معنی دفینه، و عصایش جهت و مسافت را مشخص خواهد کرد. به همراه اینها، گاها شکل چوپانی است که گله اش را پیش می برد و خورجین دار یا بدون خورجین است و با عصای دستش یک یا چند گوسفند را حفاظت می کند. از این حالت، جهت نگاه چوپان و جهتی که عصایش دارد مهم است.

نظر دوم: نشانه مهمی می باشد. منطق این نشانه شبیه موضوع مرغ و جوجه هایش یا خوک و بچه هایش می باشد. چوپان فردی مادی است که به گله اش مهربانی می کند. چوپان را از طریق خورجین و عصایش می توان شناخت. به همین دلیل جهت عصایش خیلی مهم می باشد. خورجین نیز نشانه دفینه می باشد. زمانی که چوپان در حال استراحت است گله نیز باید استراحت کند هریک از گوسفندان، بنابه روایات نشانه یک مرده است. یعنی گله گوسفند نشان از یک مزار خانوادگی می باشد.

نزدیک به این نشانه باز هم سنگ هایی وجود دارد که مثل گوسفند خوابیده اند. اما این سنگ ها طبیعی نمی باشند. با ابزار الکترونیکی این سنگ ها باید به خوبی بررسی شوند. اگر نقش چوپان به شکل نشسته روی تخته سنگ باشد، نشان این است که شئ مخفی زیر نقش می باشد. ولی باید طرف پشت تخته سنگ نیز بررسی شود.

به دلیل اینکه چوپان بیشتر در بین مردم ارمنی رایج است، عصا را اندازه گرفته و ضربدر ۶۸ تا ۷۲ سانتی متر می شود و جستجو انجام می شود.
مثال چوپانی که عصایش ۸۰ سانتی متر می باشد، عصایش تقریبا به ۵ تا ۶ متر آن طرف تر را اشاره می کند. شکلی مربوط به اوایل مسیحیت نیز بیان می شود.

کشفیات در تخت جمشید

«با پایان فصل سوم کاوش در آبراهه دوره هخامنشی تخت‌جمشید جزییات و نکات جدیدی در ارتباط با شکل کلی آبراهه‌ها مشخص و یک دریچه اصلی دوره هخامنشی منتقل کننده‌ی آب‌های سطحی محوطه غربی حیاط جنوبی به شبکه اصلی انتقال کشف شد.»

به گزارش ایسنا، از سال 91 تا پایان مرداد امسال سه فصل کاوش توسط دومین تیم کاوش در محوطه‌ی جهانی تخت‌جمشید و با هدف مطالعه و بررسی مسیر خروجی آبراهه‌های تخت‌جمشید انجام شده است.
مطالعاتی که تاکنون باعث به دست آمدن نتایج جالب و شگفت‌انگیزی از کاوش در این محوطه بوده است، که از جدیدترین این نتایج می‌توان به کشف یک دریچه‌ی اصلی دوره هخامنشی می‌توان اشاره کرد.
احمد علی اسدی، سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید ابتدا هدف فصل سوم کاوش آبراهه‌های تخت جمشید را دنباله‌ی کاوش آبراهه حیاط جنوبی کاخ تچر، شناخت وضعیت مجموعه  آبراهه دروازه ناتمام و شناسایی و بیرون آوردن بخشی از دیواره‌ی تخت‌جمشید می‌داند و می‌گوید: به واسطه خاک دور ریز حاصل از کاوش‌های انجام شده در سال‌های قبل، به  صورت کوهی از خاک، نیمی از ضلع جنوبی تختگاه را  پوشانده بود.
او با اشاره به ایجاد مجموعه‌ای از سه آبراه، در محدوده کاخ تچر بیان می‌کند: یکی از این آبراهه‌ها در  بخش ایوان شمالی کاخ تچر قرار دارد و پس از طی مسیر کوتاهی به آبراهه‌های آپادانا پیوند می‌خورد.
اسدی در توضیح آب راه دیگر اظهار می‌کند: این آبراه، شاخه فرعی  آبراهی است که  از حیاط جنوبی تچر آغاز شده و  با امتداد به سمت خاوری در محدوده بین خزانه و  کاخ صد ستون به  شبکه اصلی آبراه‌ها می‌پیوندد. در واقع این آبراه برای دفع آب‌های پشت‌بامِ تالار  اصلی و ایوان جنوبی کاخ مورد استفاده بوده است.
سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید همچنین اضافه می‌کند: سومین آبراه در محدوده حیاط جنوبی کاخ تچر و برای دفع آبهای حیاط مورد اشاره ایجاد شده است.

الاغ در دفینه یابی

الاغ نمادی مقدس است. در محل یافت نشانه الاغ و در اراضی صاف یک قبرستان وجود دارد.  
با توجه به نشانه های کنارش نیز معناهایش قابل تغییر است. ولی سنگ قرمز و خاک قرمز از  
مهمترین آنهاست. این سنگ و خاک قرمز کجا می تواند باشد. در قسمت جلوی الاغ، به طرف  
جلوی الاغ جایی که درخت کهنسال وجود دارد خاک قرمز بوده و یا هر 7 قدمی یک سنگی  
می باشد که دفینه در آنجاست. ممکن است دفینه بیش از یکی نیز باشد. آن چیزی که باید دقت  
کنیم این است که، این نشانه باید روی صخره باشد نه روی زمین ، و پای چپش باید جلو باشد  
و ممکن است در حالت ایستاده باشد ولی اگر پای راست جلو باشد نشانه دفینه نمی باشد.

نشانه حالات رخ در گنج و دفینه

تاریخچه نماد رخ به قبل از دوره ساسانیان باز میگردد.از دیرباز از نماد رخ در آیین میترایی در معابد ،نیایشگاه ها،مقبره ها ،دخمه ها و دفینه ها استفاده گردیده است.ما سعی میکنیم نمونه ای از استراتژی رخها به شما آموزش بدهیم تا بتوانیم پاره ای بر اطلاعات و آگاهیهای شما بیفزاییم.

نماد رخ در چند حالت دیده شده که عبارتند از :
۱:رخهایی با ابعاد بزرگ که در نوک کوهها تراشیده میشدند
۲:رخهایی که در ورودی مکانی تراشیده میشدند
۳:رخهایی با ابعاد کوچک که در کمر کوهها یا در رگه های سنگی کوه تراشیده میشدند.
۴:زخمهایی که به منظور خزانه یا دفینه فردی تراشیده میشدند
در بالای کوهها اغلب مشاهده شده که رخ انسانی با ابعاد بسیار بزرگ اندازه تقریبا یک ساختمان دو طبقه تراش خورده است که این رخها را میتوان به مقبره پادشاهان با موبدان و مغها نسبت داد.در حوالی همان رخ مقبره ای قرار دارد بیشتر در زیر سر یا پایین گوش میتوان سنگهای مثلثی شکلی پیدا کرد که ورودی مقبره هست که با سنگ و ساروج پلمپ گردیده است.اما در بعضی مکانها مانند معابد یا نیایشگاها یا حتی کاخها در جلوی درب ورودی آنها دیده میشود که  گاها با ترکیبی از موجودات افسانه ای بالدار تراشیده شده است.در اینجا درمیابیم که رخ در  دروازه اصلی معبد یا کاخ هستیم.اما در بعضی از مناطق رخهایی هستند که اندازه آنها از چهار متر کمتر است و این نوع از رخها در زیر گردن یا بغل  گوش خود ورودی دارند که اگر وارد شوید درواقع وارد یک غار شدید که محلی برای نیایش بتها یا مقبره افراد مهم هست و دارای نذورات و اموال با ارزشی هستند.

رخهایی که به منظور خزانه یا دفینه فردی تراشیده شده اند حتما و حتما با علائم دیگری همراه هستند که میتوان با توجه به آن علائم تفسیر کامل و نظر قطعی داد.برای پیدا کردن دفینه این چنین رخها باید با دقت بالای عمل کرد.دقت کنید که دید رخ به کجاست یعنی رخ کجا را نگاه میکند و به کجا خیره شده در آنجا باید به دنبال ورودی پلمپ یا غار باشید که دفینه آنجاست .علائم دیگر همراه رخ می توانند مسیر دفینه را تغییر دهند.
کوه هایی هم وجود دارند که رخ انسان همراه با نیم تنه اش یا بدن کاملش تراش خورده است که در اینجا ما با یک بت بزرگ همراه هستیم که در گذشته مورد ستایش قرار گرفته است.در اینجا نیز محلی برای دفن ویا پنهان کردن نذورات و هدایا به خدایان هست ما باید در زیر پاها یا نیم تنه آن حفاری کنیم

بیاضه، قلعه مرموز و زیبای بیابانک

اصفهان استان میراث فرهنگی است، بی شک بقایایی که از اجدادمان در اصفهان برجای مانده دیدن این استان را خاطره انگیزتر خواهد کرد. لست سکند اینبار پیشنهادی دیگر از سرزمین جاذبه‌ها را به شما ارایه می‌دهد که درست در 500 کیلومتری اصفهان قرار دارد. در این منطقه ارگ مرموزی وجود دارد که همچنان پس از گذشت سالیان زیاد رگه‌های حیات در آن به چشم می‌خورد. این میراث ماندگار که به نام قلعه بیاضه شهرت دارد همانند زیبای خفته، کم کم رو به زوال می رود و فریادرسی برای کمک به آن وجود ندارد. در این مطلب قصد داریم تا شما را مهمان این قلعه‌ی مرموز کنیم، پس تا انتهای مطلب همراهمان بمانید.
طبق اسنادی که از گذشته بر جای مانده است قلعه باستانی بیاضه در دوره‌ی اسماعیلیان، یکی از قرارگاه‌های طرفداران حسن صباح بود که این شخص بنیان‌ گذار دولت اسماعیلیه در ایران است. اسماعیلیه قسمت‌های زیادی را محل استقرار نیروهای خود قرار داده بودند که قلعه بیاضه هم یکی از آنها به حساب می‌آید که در سفرنامه‌ی حکیم ناصرخسرو نیز ردی از نام این قلعه وجود دارد. طبق گفته‌ی ناصرخسرو در گذر از راه نائین به طبس در روستای بیاضه اقامت داشته و از این مکان به نام قلعه‌ی کهن یاد می کند.
از نظر ویژگی‌های قلعه بیاضه یا ارگ بیاضه می‌توان گفت که این بنا، نمونه‌ای از قلعه و دژهای مناطق کویری است. این یادگار هزار ساله در چند طبقه ساخته شده است و دارای خندق عریضی در دور تا دور قلعه نیز هست که عمق زیادی دارد و یک مجموعه‌ی خشتی وسیع متصل به هم در اطراف آن وجود دارد که مربوط به دوره‌ی ساسانیان است و به دوره‌ی تاریخی بعد از اسلام تعلق دارد. این قلعه در روستای بیاضه شهرستان خور و بیابانک قرار دارد که منطقه‌ای با ویژگی‌های آب و هوای مناطق کویری است. قلعه قرن‌ها کارکردهای دفاعی و مسکونی داشته و اتاق‌های متعدد پیچ در پیچی در آن وجود داشته است. از تجهیزات داخل قلعه چاه‌های متعدد، کانال داخلی خندق، آسیاب‌های دستی و سه میدانگاه را می‌توان نام برد.

دلیل وجود مشکل در دفینه و گنج یابی

اکثر حفاران دفینه از مشکلات حفاری و عمری را که در این راه صرف کردند می گویند و جالب اینجاست که همه آنهایی که به چیزی نرسیدند درد دل می کنند و از مشکلات و بدبختی های خود سحن می گویند.
اما به راستی چرا اکثر حفاران دفینه به دفینه نمی رسند حتی آنهایی که سند معتبر دارند و یا آثار سنگی و وزیری خوب دارند نمی توانند موفق شوند. دلایل زیادی برای این کار وجود دارد از نسخه های جعلی گرفته تا نسخه های درویشی ، از بی اطلاعی حفاران گرفته تا سوء استفاده شیادان و دعاگران ، اما مشکل اصلی کار در غیر قانونی بودن و در خفاکار کردن می باشد . یک دفینه وزیری با نقشه و پلن خاص و با تشکیلات خاص دفن می شد و برای دفن آن فکر و زمان خرج می شد. و ممکنه صد ها کارگر در مدت زمان بسیار طولانی بر روی مکانی که قرار بود به عنوان خزانه و یا جای دفینه قرار گیرد کار می کردند ، ابتدا یک ابعاد بزرگ را تا عمق مثلا ۲۰ متر می کنند و سپس به شکل قیف با یک شیب ملایم به مرکز می آمدند و اتاق خزانه یا سفید خانه را می ساختند. با استفاده از حقه ، تله ها و اسرار خاص ، بنابراین برای باز کردن همچین مکانی باید  ضمن آشنایی با ترفندهای دفینه گذاری ، کار طولانی مدت نیز صورت گیرد و با یک روز یا یک هفته کار کردن شبانه و در خفا نمیشه نتیجه گرفت. جز اینکه از تکنولوژی های روز مثل انواع دستگاه فلزیاب ، طلایاب و یا اسکنر استفاده کرد تا زمان نتیجه گیری ما سریع تر شود در غیر این صورت اگر بخواهید از مسیر اصلی دفینه گذاری و با خنثی کردن ترفند های آنها به دفینه برسید سال های زیادی باید صرف این کار شود که جز بدبختی و بیچارگی چیزی به همراه ندارد.

نماد پلنگ در کشف زیرخاکی

پلنگ حیوانی درنده و خطرناکی است همانطور که میدونید این حیوان بعد از شکار حیوان آن را یا به بالای درخت میکشاند تا از گزند حیوانات دیگر در امان باشد . یا به درون مخفی گاه خود میبرد که مخفی گاه این حیوان در غارهای دور افتاده و پرت است .
اگر شما در جایی علامت پلنگ در گنج یابی را مشاهده کردید که در دهان پلنگ طعمه بود و به حالت نشسته بود , باید روبری آن درختی کهنسال باشد که شما باید دقیقا زیر درخت را حفاری کنید . ولی اگر علامت پلنگ در گنج یابی در حال حرکت بود و به طعمه نگاه میکرد آنگاه شما باید زیر طعمه را حفاری کنید .و باز اگر پلنگ طعمه را شکار کرده بود و این بار در حال حرکت به سمت جلو بود شما باید در روبروی آن دنبال غاری مهرو موم شده بگردید .

قسمت های مختلف گور باستانی و یا دارای زیرخاکی

چال

خاک حفاری‌شده گور

در برخی موارد: تاق سنگی یا آجری.

سنگ قبر یا نشانه‌های یادمانی دیگر از جمله گنبد و دیگر سازه‌ها

مردگان را، بسته به فرهنگ ناحیه، کفن‌پوش یا در تابوت در درون چال گور می‌نهند.

گورها و خاکسپاری در دین‌های گوناگون

در ایران منطقه خاورمیانه سنگ قبر را به طور خوابیده بر روی گور می‌گذارند اما در کشورهای فرنگی سنگ گور به شکل ایستاده بالای گور جای دارد. گورها گاه به صورت خانوادگی در بخشی از گورستان در کنار هم یا در محدوده‌ای مشخص با عنوان «گور خانوادگی…» قرار داده می‌شوند و در این حالت گاه این بخش‌ها سرپرست‌ها یا کلیددارهایی هم دارد که متولی گور نامیده می‌شوند.

ایرانیان زرتشتی پیش از اسلام مردگان خود را در دخمه مدفون می‌کردند. دخمه چاهی است سنگی که مرده را در آن قرار می‌دهند. پس از اسلام نخستین گورستان‌ها سنگی بوده و مردگان در آن قرار می‌گرفته‌اند. مانند قبرستان سیراف که قدیمی‌ترین قبرستان کشف شده ایران در دوران اسلامی است. آن‌ها استخوان‌های به‌جامانده از مردگان را نیز در چاله‌ای به نام استودان می‌ریختند.

امروزه در برخی کشورها از دستگاه‌های لیزری نیز برای حکاکی سنگ‌هایی مثل سنگ مزار یا سنگ‌های یادبود استفاده می‌شود. در این روش با اسکن کردن تصاویر و ورود آن‌ها به رایانه می‌توان بدون دخالت دست، آن‌ها را بر روی سنگ قبر حکاکی نمود.

واژه قبر عرب‌شده «گور» است که به صورت قُبور نیز جمع بسته می‌شود. اگر در مورد گور افراد با احترام یاد شود به آن آرامگاه یا مَقبره (جمع: مقابر، مقبره‌ها) نیز می‌گویند. اگر گور فرد محل زیارت شود به آن مزار گفته می‌شود. گور مقدسان و مرشدان دینی را تربت و خاک می‌نامند. در قدیم برای گور واژه «نهفت» و واژه‌هایی چون گورگاه و گورجای هم به‌کار می‌رفته‌است.

محلی که گورهای زیادی در آن در کنار هم کنده شود گورستان یا قبرستان نام دارد و که شهرداری‌های شهرهای ایران از دهه ۸۰ و ۹۰ خورشیدی اصطلاح آرامستان را نیز برای این منظور به‌کار می‌برند.