کشفیات در تخت جمشید

«با پایان فصل سوم کاوش در آبراهه دوره هخامنشی تخت‌جمشید جزییات و نکات جدیدی در ارتباط با شکل کلی آبراهه‌ها مشخص و یک دریچه اصلی دوره هخامنشی منتقل کننده‌ی آب‌های سطحی محوطه غربی حیاط جنوبی به شبکه اصلی انتقال کشف شد.»

به گزارش ایسنا، از سال 91 تا پایان مرداد امسال سه فصل کاوش توسط دومین تیم کاوش در محوطه‌ی جهانی تخت‌جمشید و با هدف مطالعه و بررسی مسیر خروجی آبراهه‌های تخت‌جمشید انجام شده است.
مطالعاتی که تاکنون باعث به دست آمدن نتایج جالب و شگفت‌انگیزی از کاوش در این محوطه بوده است، که از جدیدترین این نتایج می‌توان به کشف یک دریچه‌ی اصلی دوره هخامنشی می‌توان اشاره کرد.
احمد علی اسدی، سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید ابتدا هدف فصل سوم کاوش آبراهه‌های تخت جمشید را دنباله‌ی کاوش آبراهه حیاط جنوبی کاخ تچر، شناخت وضعیت مجموعه  آبراهه دروازه ناتمام و شناسایی و بیرون آوردن بخشی از دیواره‌ی تخت‌جمشید می‌داند و می‌گوید: به واسطه خاک دور ریز حاصل از کاوش‌های انجام شده در سال‌های قبل، به  صورت کوهی از خاک، نیمی از ضلع جنوبی تختگاه را  پوشانده بود.
او با اشاره به ایجاد مجموعه‌ای از سه آبراه، در محدوده کاخ تچر بیان می‌کند: یکی از این آبراهه‌ها در  بخش ایوان شمالی کاخ تچر قرار دارد و پس از طی مسیر کوتاهی به آبراهه‌های آپادانا پیوند می‌خورد.
اسدی در توضیح آب راه دیگر اظهار می‌کند: این آبراه، شاخه فرعی  آبراهی است که  از حیاط جنوبی تچر آغاز شده و  با امتداد به سمت خاوری در محدوده بین خزانه و  کاخ صد ستون به  شبکه اصلی آبراه‌ها می‌پیوندد. در واقع این آبراه برای دفع آب‌های پشت‌بامِ تالار  اصلی و ایوان جنوبی کاخ مورد استفاده بوده است.
سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید همچنین اضافه می‌کند: سومین آبراه در محدوده حیاط جنوبی کاخ تچر و برای دفع آبهای حیاط مورد اشاره ایجاد شده است.