شیوه ضرب سکه در ایران:
 

✍️در ایران معمولاً سکه را با چکش ضرب می‌زدند و طریقه ضرب این گونه مسکوکات آسان بود. قرنها به این ترتیب عمل می‌کردند که ابتدا نقش پشت سکه را روی فلز محکمی که معمولاً از فولاد بود به طور معکوس و منفی حکاکی می‌کردند و آن را در وسط سندان کار می‌گذاشتند و به همان طرز عیناً نقش روی سکه را نیز در سر سنبه‌ای از فولاد حکاکی می‌کردند. پس از تعیین عیار مناسب فلزات و ذوب و شمش نمودن، آنها را خرد کرده، به قطر و وزن لازم به صورت قطعاتی می‌بریدند و آن را گداخته، به ضرب فشار چکش به صورت مسکوک در می‌آوردند. این نوع سکه زدن منحصر به کشور ما نبود، تقریباً در همه جای دنیا به همین شیوه عمل می‌شد، بعدها به صورت بسیار ابتدایی از منگنه‌ها استفاده می‌کردند و پس از سال ۱۵۶۱ م با اختراع ماشین ضرب سکه در اروپا، سکه‌های استاندارد رواج یافت.

گنج خانه های قدیمی

شناخت نقشه خانه های قدیمی ما را در رساندن به دفینه های خانه های قدیمی کمک می کند چرا که نقشه هایی در آن زمان استفاده می شد که الان کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.
راههای ورود به داخل این مجموعه از طرق مختلف و به شکل مخفی در منازل یا داخل قلعه خشتی در مجاور شهر و یا محلهای پر جمعیت و داخل کانالهای پایاب هایی که از زیر خانه ها و برای گذر آب قنوات ایجاد شده،چاههای داخل مساجد و باغها و بازارها و هر جایی که در زمان حمله دشمن امکان دسترسی سریع و فرار ساکنین را فراهم می نموده ،ایجاد شده است.
علائم و نشانه های گنج و دفینه در خانه های قدیمی
راههای ورود به داخل این مجموعه از طرق مختلف و به شکل مخفی در منازل یا داخل قلعه خشتی در مجاور شهر و یا محلهای پر جمعیت و داخل کانالهای پایاب هایی که از زیر خانه ها و برای گذر آب قنوات ایجاد شده،چاههای داخل مساجد و باغها و بازارها و هر جایی که در زمان حمله دشمن امکان دسترسی سریع و فرار ساکنین را فراهم می نموده ،ایجاد شده است.
در بعضی منازل قدیمی که در قسمت مطبخ خانه آن چاهی برای ورود به این فضاها حفر نموده و در دهانه چاه را با تنور به طرز ماهرانه ای پوشانده و انتهای تنور که در دهانه چاه قرار گرفته را با تابه گلی مسدود و روی تابه را خاکستر ریخته ودر مواقع اضطراری افراد از داخل تنور وارد شهر زیر زمینی شده و دوباره انتهای تنور را مسدود به شکلی که هیچ اثری از ورودی به اویی ها معلوم نمی شود.در طول مسیر شهر زیر زمینی اطاقهایی به ابعاد مختلف برای اسکان موقت حفاری کرده اند.
علائم و نشانه های گنج و دفینه در خانه های قدیمی
شما هر قدر این موارد را بدانید کمتر اشتباه خواهید کرد.به یاد داشته باشید مهمترین عامل تمییز و تفهیم اینکه آیا این مورد با دفینه گذاری ارتباط دارد یا خیر توجه به جایی است که این مورد در آنجا قرار دارد.البته همانطور که پیشتر هم عنوان کردم در اینکار هیچ موقع ۱۰۰ درصدی وجود ندارد.همچنین به غیر از آن با دانستن نکات بالا با نوع تفکر معماران آن منطقه نیز آشنا می شوید که بعید نیست از این نوع معماری در پنهان ساختن دفینه ای نیز استفاده شده باشد.

فرسنگ و فرسنگ شمار

«فرسنگ‌شمار» تابلوهای راهنمای دوران باستان بودند که نشان می‌دادند مسافر در راه درست، از منزلی به منزل بعدی رسیده است و چقدر مسیر تا پایان راه دارد.
فَرسَنگ یا فرسخ واحدی برای اندازه‌گیری مسافت و نزدیک به ۶٬۲۴ کیلومتر است.
بر اساس نوشته‌های میر سید علی جناب در کتاب الاصفهان دو نوع فرسنگ وجود دارد:

فرسنگ متداول

فرسنگ شرعی

فرسنگ متداول که در زمان ناصرالدین شاه قاجار به وسیلهٔ نجم الدوله مقرر شده‌است، معادل ۶۰۰۰ ذرع معمولی است و بنابراین هر فرسنگ متداول برابر با ۶۲۴۰ متر است.
فرسنگ شرعی که قدمت بیشتری در ایران دارد، معادل ۵۱۶۰ ذرع معمولی بوده‌است و با توجه به اینکه هر ذرع معمولی معادل ۱۰۴ سانتیمتر می‌باشد، بنابراین یک فرسنگ شرعی معادل ۵۳۶۶،۴ متر می‌باشد که برای راحتی محاسبه یک فرسنگ شرعی را برابر ۵۴۰۰ متر (پنج کیلومتر و چهارصد متر) می‌دانسته‌اند.
مسافت شرعی در احکام دین برابر با هشت فرسخ می‌باشد که با محاسبات دقیق برابر با چهل و دو کیلومتر و نهصد و سی و یک متر (تقریباً ۴۳ کیلومتر) هست. اگرچه در مورد محاسبه آن علما اختلاف نظر دارند و برخی آن را معادل همین مقدار مذکور، برخی دیگر معادل ۴۰ کیلومتر و برخی دیگر معادل ۴۵ کیلومتر می‌دانند.با محاسبه دقیق مشخص است که عدد ۴۰ کیلومتر و همچنین ۴۵ کیلومتر در برآورد مسافت شرعی دارای خطا و اشتباه است و حتی اگر گرد شده عدد فرسنگ شرعی (۵۴۰۰ متر) نیز در نظر گرفته شود باز هشت فرسنگ به برآورد ۴۳ کیلومتر نزدیک‌تر می‌باشد.
در ایران باستان و قبل از ورود اسلام، کلمه فرسنگ به صورت پرسنگ تلفظ می‌شد که معادل تقریبی ۵۰ کیلومتر بود. با ورود اسلام، این واژه به صورت معرب (عربی شده) در آمد و با توجه به اینکه در زبان عربی حروف «پ» و «گ» وجود ندارد، واژهٔ فرسخ متداول شد.

نخستین خانه های مسکونی چگونه شکل گرفت !؟!

نخستين مردمانی كه حدود 9000 سال پيش به علت گرم شدن هوا ، غارنشینی را ترک كردند و به يكجانشين روی آوردند، از اهالی زاگرس بودند كه نخستين خشت خام راساختند و با آن خانه های اولیه را ایجاد کردند.

جوغن درختی

در زمان های گذشته در ایران مرسوم بوده که برای یادبود هر مرده برای وی جوغنی زده می شد تا زندگان برای ادای احترام که به قبرستان می آمدند بداننند که مکان قبر کجاست و در برخی از منابع تاریخی نیز آورده اند که در این جوغن ها غذایی گذاشته می شد تا خیراتی برای مرده باشد.کاری به این قضایا نداریم .

خواستم خدمتتون عرض کنم که این جوغن ها اکثرا روی سنگ حفر می شد ولی در مناطق شمال ایران در جنگل ها که سنگ مناسب حفر جوغن یافت نمی شد بیشتر از جوغن درختی استفاده می شد. که قبرها دقیقا با یک فاصله دو سه متری زیر درخت قرار دارند.

انواع تفکیک فلزیاب و گنج یاب

یکی از فاکتورهای مهم خرید دستگاه های فلزیاب پالسی اطلاع و اطمینان از نوع و میزان تفکیک این دستگاه هاست که در انتخاب دستگاه های پالسی بسیار مهم می باشد.در متن ذیل به برسی انواع تفکیک این سیستم ها می پردازیم:
تفکیک آهن و غیر آهن :
این نوع تفکیک بیش از ۳۰ سال است که در دستگاه های پالسی و VLF وجود دارد و اولین بار توسط شرکت فیشر امریکا ابداع شده است در این نوع تفکیک دستگاه قادر است آهن را از بقیه فلزات جدا کند و قادر نیست که فلزاتی غیر مغناطیسی را از هم جدا کند و همانطور که از اسم این تفکیک پیداست فلزات غیر آهنی شامل تمامی فلزات به غیر آهن می شود .
 تفکیک با ارزش و بی ارزش :
در این نوع تفکیک فلزاتی همچون طلا،نقره،مس،استیل وآلومینیوم جز گروه فلزات با ارزش و فلزاتی همچون آهن و چدن و مفرغ و برنز جزو گروه فلزات بی ارزش قرار می گیرند این نوع تفکیک از سال ۲۰۰۲ اختراع شده است و هم اکنون نیز ۹۰% دستگاه ها این نوع تفکیک را دارند
  تفکیک JUST GOLD :
این نوع تفکیک فلزیاب روش جدیدی است که از ۲ سال پیش در بعضی از دستگاه های پیشرفته گنج یاب به کار رفته است در این نوع تفکیک دستگاه فقط فلز طلا را به عنوان با ارزش شناسایی می کند و فلزاتی همچون مس،الومینیوم،برنز و آهن و …. را به عنوان فلزات بی ارزش تشخیص می دهداین نوع تفکیک جدیدترین نوع تفکیک است که اولین بار توسط شرکت Minelab استرالیا اختراع و ابداع شد و همچنین قابل قابل ذکر است که در این نوع تفکیک اکثرا دستگاهها عمق به شدت افت می کند.

ملات دستی دفینه

بسیاری از دوستان این سوال را می پرسند که آیا فلان ملاتی را که در فلان متراژ گرفتیم ساروجه ؟ یا این ملاتی را که ورودی این غار پلمپ شده هست سنگه یا ساروجه به همین منظور با یک تست ساده می توانید پاسخ سوال خود برسید که آیا این ملات دستیه یا طبیعیه .

یک تکه کوچک از این ملات را ( به اندازه یک نخود ) بکنید و داخل یک لیوان آب سرد بزارید اگر از خودش حباب به شکل مداوم بیرون داد بدانید دستیه و اون وقت باید جنس آن تشخیص داده شود که ساروجه یا گل آهک و یا چیزهایی دیگر ولی اگر به شکل مداوم از خود حبابی بیرون نداده بدانید کاملا طبیعیه

این سوال به شکل مداوم از بنده پرسیده می شود که با این تست ساده به راحتی می توانید دستی یا طبیعی بودن آن را مشخص کنید.

نشانه خورشید دفینه

زمانی که اشعه خورشید در سپیده دم به تپه، غار و یا سنگ مشکوکی بتابد در حالی که نماد خورشید در آن مکان دیده شده باشد، بر اساس شکل و اندازه پرتوها رمزگشایی و تفسیر می شود. اگر نماد خورشید درون دایره قرار گرفته باشد به معنای اشیاء دفن شده می باشد و اگر بدون محافظ اطراف یا دایره باشد اشاره به مقبره سلطنتی (معمولا ملکه)، معبد ها و مکان های باستانی دارد. در موارد ناد خورشید بدون پرتو لذا دارای چهره است که در این موارد نماد هدف واقع شده است و دارای تله می باشد. در ادامه مطلب اشکالات نشانه خورشید که شامل شکل چهر ه انسان و حیوان است مورد بحث قرار می گیرد.

آتشکده یزد محل نگهداری آتش مقدس زرتشتی در شهر یزد و نیایشگاه زرتشتیان ساکن در این شهر است.
این آتشکده در سال 1313،در دوران پهلوی اول ساخته شده است و آتشی با قدمت بیش از 1500سال در خود دارد.
بازدیدکنندگان این آتشکده می‌توانند این آتش همیشه فروزان را از پشت دیوار شیشه‌ای ببینند.
آتشکده یزد از تاریخ 22شهریور 1378در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد

گنج و زیرخاکی آتشدان حمام

حمام در قدیم به عنوان یک رسانه بود و یکی مکانهای تجمع مردم به شمار می رفت و افراد اطلاعات خود را در این مکان تبادل می کردند و حتی شاهنامه خوانی نیز در بسیاری از حمام های مهم به شکل نقاش دیواری خوانده می شد. به همین دلیل همیشه تجمع افراد باعث می شد که از مکان های مهم و امن زمان خود باشد.

در قدیم سه قسمت از حمام را جهت جاساز کردن سکه ها مشخص میکردند که از این قرار بود

۱- کف حوض
۲- زیر نشیمن گاه یا همان پله
۳- زیر آتشدان

در زمان های قدیم مردم خود را برای نظافت در رودخانه ها و چشمه ها شستشو میدادند تا این که اندکی بعد به فکر این افتادند که جایی رو درست کنن که بتوانند در فصل های مختلف هم خودرا پاکیزه کنند که شروع به ساخت بناهایی همچون حمام شدن و چون در قدیم لوله کشی موجود نبود برای همین این بناها رو در کنار چشمه ها بر پا میکردند و به جای لوله از سفال برای هدایت آب داخل حمام استفاده میکردند و در گوشه ای از حمام هم آتش دان رو می گذاشتند تا آب اول از آتشدان گذشته و گرم شود و به حوض که در وسط حمام بود برسد و در گوشه حوض هم پله یا نشیمن گاه درست میکردند تا بتوانند روی آن بشینند و خود را شستشو دهند.

بنابراین دیواره و کف حمام را از ساروج میساختند تا رطوبت آب باعث خرابی دیوار ها و کف حمام نشود و از همه مهم تر

چون این احتمال رو میدادن که در هر صورتی اگر قسمتی از حمام تخریب بشه برای همین مبلغی رو در نظر میگرفتن و در قسمتی از حمام جاساز میکردند تا در مواقع احتیاج از آن به عنوان خرج حمام استفاده کنند .حالا بستگی به حمام داشت که هر چی بزرگتر بود سکه ای بیشتر رو برایش اختصاص میدادن.