موزه ( پارس دفینه)

پیکره سارگون اول

 

------------------------------------------------------------------------------------

تندیس گاو (چغازنبیل)

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سکه ایلامی

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

کوزه پایه دار

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

لوح حمورابی

 

 

استوانه کوروش گنج بزرگ بشری

آشنایی با منشور کوروش
منشور کوروش هخامنشی، کهن‌ترین بیانیه حقوق بشرِ شناخته شده جهان و سند سربلندی ایرانیان از همزیستی آشتی‌جویانه و گرامیداشتِ باورها و اندیشه‌های همه مردمان تابعه در هنگامه بنیادگذاری نخستین امپراطوری جهان است




کوروش ملقب به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر همچنین معروف به کوروش دوم نخستین پادشاه و بنیان‌گذار سلسله هخامنشی بود. کوروش به مدت 30 سال، از سال 559 تا سال 529 قبل از میلاد بر ایران سلطنت کرده بود.
در سال ۱۲۵۸ ، به دنبال کاوش‌های گروهی انگلیسی در معبد بزرگ اِسَـگیلَـه (نیایشگاه مَـردوک، خدای بزرگ بابلی) در شهر باستانی بـابِـل در میان‌دورود (بین‌النهرین) استوانه‌ای از گل پخته بدست باستان‌شناسی کـلدانی به نام «هرمز رسـام» پیدا شد که امروزه در موزه ملی بریتانیا نگهداری می‌شود.
منشور کوروش استوانه ای سفالین از جنس رس بوده، 23 سانتیمتر طول و 11 سانتیمتر عرض دارد و حدود 40 سطر به زبان اکدی و به خط میخی بابلی روی آن حک شده است.
بررسی‌های نخستین نشان ‌داد که گرداگرد این استوانه گِـلین را نوشته‌هایی به خط و زبان بابلی نو (اَکَـدی) در برگرفته که گمان می‌رفت نبشته‌ای از فرمانروایان آشور و بابِـل باشد.
اما بررسی‌های بیشتری که پس از گرته‌برداری و آوانویسی و ترجمه آن انجام شد، نشان داد که این نبشته در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به فرمان کوروش بزرگ هخامنشی (۵۵۰-۵۳۰ پ‌م.) و به هنگام ورود به شهر بابل نوشته شده است.
شکل ظاهری این فرمان، به مانند استوانه‌ای دیده می‌شود که میانه آن قطورتر از دوسوی آن است. انتشار و ثبت فرمان‌ها و یادمان‌های رسمی روی استوانه گِلین و نیز روی لوحه‌های مسطح، از سابقه‌ای دیرین در ایران و میاندورود برخوردار بوده، که گونه استوانه‌ای آن نسبت به بقیه، پایداری و دوام بیشتری داشته است.
بی‌تردید این فرمان در نسخه‌های متعددی برای ارسال به نواحی گوناگون نوشته شده بوده که امروزه تنها یکی از آنها باقی مانده است.
استوانه کوروش آسیب‌هایی جدی به خود دیده، به طوری که بسیاری از سطرهای آن از بین رفته و یا بر اثر فرسودگی بیش از اندازه قابل خواندن نیست. نبشته‌های بخش‌های آسیب‌دیده را تنها با توجه به اندازه فضای خالی و برخی حروف باقی مانده در آن می‌توان تا حدودی بازسازی کرد که در این بازسازی نیز، بی‌گمان احتمال اشتباه‌ وجود دارد.
در دانشگاه ییل کتیبه کوچک و آسیب‌‌دیده‌ای نگهداری می‌شود که ریشارد بِرگِر در سال ۱۹۷۵ آنرا بخشی گمشده از استوانه کورش دانست. این بخش توسط وی به کتیبه اصلی اضافه شد.
فرمان کوروش بزرگ از زمان پیدایش تا به امروز بارها ترجمه و ویرایش و پژوهش شده است. پیش از همه، کِرِسْویک راولینسون در سال ۱۸۸۰ میلادی و بعدها ف. ویسباخ ۱۸۹۰، گ. ریختر ۱۹۵۲، آ. اوپنهایم ۱۹۵۵، و. اِیلرز ۱۹۷۴، ج. هارماتا ۱۹۷۴، پ. بـرگـر ۱۹۷۵، ا. کـورت ۱۹۸۳، پ. لوکوک ۱۹۹۹ و بسیاری دیگر آنرا تکرار و کامل‌تر کردند.
ترجمه و انتــشار فرمــان کــوروش بــزرگ (کــوروش دوم) پــرده از نادانــسته‌های بســیار برداشت و به عنوان «منشور آزادی» و «نخستین منشور جهانی حقوق بشر» شهرتی عالمگیر یافت و نمایندگان و حقوق‌دانان کشورهای گوناگون جهان در سال ۱۳۴۸ خورشیدی با گردهمایی در کنار آرامگاه کوروش در پاسارگاد، از او به نام نخستین بنیاد‌گذار حقوق بشر جهان یاد کردند و او را ستودند.
کوروش پس از ورود به شهر بابل در کنار رود فرات و در جنوب بغداد امروزی فرمان آزادی هزاران یهودی را صادر کرد که قریب 70 سال در بابل به اسارت گرفته شده بودند. هزاران آوند زرین و سیمین آنان را که پادشاه بابل از ایشان به غنیمت گرفته بود، به آنان بازگرداند و اجازه داد که در سرزمین خود نیایشگاهی بزرگ برای خود بر پای دارند.
رفتار کوروش با یهودیان موجب کوچ بسیاری از آنان به ایران شد که در درازای 25 قرن هیچگاه بین آنان و ایرانیان جنگ و خشونت و درگیری رخ نداد و آنان ایران را میهن دوم خود می‌دانسته‌اند.
حقوقی که انسانِ امروز پس از 2 هزار و پانصد سال در اندیشه ایجاد و فراهم‌سازی آن افتاده است و آرزوی گسترش آنرا در سر می‌پروراند.
نسخه‌بدلی از منشور کوروش (به عنوان کهن‌ترین فرمانِ شناخته‌شده تفاهم و همزیستی ملت‌ها) در ساختمان سازمان ملل متحد در نیویورک نگهداری می‌شود. این کتیبه در فضای بین تالار اصلی شورای امنیت و تالار قیمومت جای دارد.
منشور حقوق بشر کوروش با پی گیری مسئولان سازمان میراث فرهنگی در سال 1389 تحویل موزه ایران باستان شد.
این لوح توسط جان کرتیس، مدیر بخش خاورمیانه موزه ملی بریتانیا به صورت پلمپ شده و با حفاظت ویژه به موزه ملی ایران تحویل و در خزانه آن قرار گرفت.
منشور کوروش هخامنشی، ارمغانی است از سرزمین ایران برای جهانی که از جنگ و خشونت خسته است و از آن رنج می‌برد.

 

 

 

 

 

 

 

 

شمشیر های معروف تاریخ

آشنایی با 5شمشیر معروف تاریخ + عکس
شمشیرها از چندهزار سال پیش تا اواسط قرن بیستم در بسیاری از ارتش های جهان به عنوان یک سلاح اصلی و یا ثانویه به کار می روند. یکی از نشانه های تمدن ها و دوره های معروف زمانی در هر دوره، سلاح های ساخته شده در آن دوره و خصوصا شمشیرها بودند که امروزه با مطالعه آنها بسیاری از کارشناسان می توانند به بسیاری از حقایق در مورد آن دوره از تاریخ پی ببرند.

شمشیرهای زیادی در تمدن های گوناگون در طول تاریخ ساخته شده اند اما تنها تعدادی از آنها در اذهان باقی مانده اند که نوشته زیر، معرفی شمشیر معروف در طول تاریخ است.

کاتانا؛ شمشیر سامورایی

 

حتما اکثر ما تا به امروز حداقل یک فیلم سینمایی در مورد سامورایی ها تماشا کرده ایم. این جنگجویان دوران قرون وسطا در ژاپن به صورت سربازان مزدوری بودند که برای یک حاکم و یا فئودال نیرومند انجام وظیفه می کردند. سلاح اصلی آنها شمشیری به نام "کاتانا" بود که تا تا به امروز نیز برای مقاصدی همچون فروش به مجموعه داران و یا تمرین های ورزشی تولید شده و از آن بهره گرفته می شود.
این شمشیر ژاپنی در طی پروسه ای خاص با ترکیب فولاد با کربن بالا و کربن پایین ساخته می شود. شمشیر سازان ژاپنی معمولا برای ترکیب این دو گونه از فولاد آن را تا دمای 750 درجه سانتی گراد حرارت داده و سپس به صورت ناگهانی آن را به وسیله فرو کردن در آب سرد می کردند.

این تغییر ناگهانی دما باعث می شود تا فلز نهایی بدست آمده در عین داشتن قطری کم و سبکی بسیار مستحکم بوده و بنا بر نظر بسیاری از کارشناسان حتی از فولاد نیز محکم تر باشد. در این مرحله شمشیر ساز به وسیله سنگ جلا دهنده و به صورت دستی به ضربه زدن و شکل دادن شمشیر می پردازد. سپس بر اساس سفارش و نیاز مشتریان بر روی تیغه و یا دسته آن حکاکی صورت می گرفت.

یک نکته در مورد این شمشیر که آن را به یکی از مرگبارترین سلاح ها در زمان خود بدل می کرد این بود که "کاتانا" ها با وجود اندازه تقریبا کوچک با طول تیغه ای در حدود 70 سانتی متر به علت طراحی مناسب و تیز بودن تیغه ابزاری مناسب برای قطع اندام انسان و کشتن نفر مقابل است. این گونه از شمشیرها از سال 1392 میلادی تا به امروز تولید می شوند.

با افول سامورایی ها در ژاپن، صنعت شمشیر سازی نیز در این کشور رو به افول رفت. اما جالب اینجاست که در زمان جنگ دوم جهانی بسیاری از افسران ژاپنی همچنان با شمشیرهایی به ماند "کاتانا" به میدان نبرد می رفتند. این گونه های جدید از کاتانا ساده تر و ارزان تر و به وسیله ماشین آلات صنعتی ساخته شده و بر روی بدنه آن به جایی حکاکی های سنتی تنها شماره سریال حک می شده است.

تاکتیک های فراوانی در طول قرون اخیر برای استفاده از این گونه خاص از شمشیر اختراع شده است که در جنگ های بی شماری که در میان قبایل ژاپن دوران قرون وسطا در گرفته است به کمال رسیده اند. امروزه از این شمشیرها بیشتر برای نمایش و یا بعضی تمرینات خاص ورزشی مثل "کندو" بهره گرفته می شود.

شمشیر عربی

 

باید قبل از هر مسئله دیگری به این نکته اشاره کرد که شمشیر نقش بسیار مهمی را در فرهنگ عربی چه دوران جاهلیت و چه پس از ظهور اسلام داشته است. اصولا به دلیل شرایط خاص حاکم بر قبایل عرب در طول اعصار مختلف، شمشیر همیشه به عنوان وسیله ای برای دفاع از خود و یا شرکت در جنگهای قبیله ای و یا غزوات مورد استفاده قرار گرفته و در خانه و چادر اکثر اعراب حداقل یک قبضه شمشیر یافت می شد.

یکی از مهمترین مشخصه هایی که با اولین نگاه به یک شمشیر عربی نظر را به خود جلب می کند فرو رفتگی این شمشیرها در بخش تیغه است که در کنار وزن سبک این گونه از شمشیرها را به انتخابی ایده آل برای سربازان پیاده و سواره نظام بدل می کرد. در مقایسه با شمشیرهای اروپایی قرون وسطا که بسیار سنگین بوده و امکان استفاده با یک دست را نداشتند، شمشیرهای عربی از مزیت امکان استفاده با یک دست برخوردار بودند. این مسئله در زمانی حیاتی تر می شود که یک سرباز می توانست با دست دیگر خود یک سپر و یا افسار اسب را در دست داشته باشد.

برخورد با این شمشیرها در زمان جنگ های صلیبی در قرون وسطا باعث شد تا اروپایی به استفاده از شمشیرهای بلند و سنگین وزن پایان داده و به سمت استفاده از شمشیرهای سبک تر با تیغه های کوتاه تر بروند. قبضه این شمشیرها نیز از مواد مختلفی مثل: استخوان حیوانات، سنگ و یا چوب ساخته می شود.

شمشیر سازان ایرانی نیز در طول سالهای متمادی و خصوصا پس از ورود اسلام به ایران از نمونه عربی الگو برداری کرده و به تولید شمشیر پرداختند.

خاندا؛ نابودگری از هندوستان

 

کشور هندوستان صاحب یکی از قدیمی ترین تمدن ها در تاریخ بوده و در همین حال صنعت شمشیر سازی نیز از گذشته های بسیار دور در این تمدن رونق داشته است. اصطلاح "تیغ هندی" بارها در اشعار شعرای پارسی زبان آمده و بر اساس تعاریف موجود در زمان خود شمشیرهای هندی از جمله بهترین شمشیرها بودند.

"خاندا" گونه از شمشیرهای ساخت شده در شبه قاره هند است که قدمت آن به عصر آهن یعنی در حدود 600 سال قبل از میلاد حضرت عیسی (ع) باز می گردد. واژه "خاندا" در زبان سانسکریت به معنای "نابودگر" است. تیغه این شمشیر اصطلاحا دو طرفه بوده که به این معناست که از هر دو سمت آن توانایی بریدن دارند.
در طول زمان شمشیر سازان هندی با افزایش پهنای تیغه "خاندا" توانان برش دادن آن را افزایش دادند. بر اساس نوشته های تاریخی این شمشیر در برابر زره های سبک به همراه پوشش چرمی روی آنها بسیار موثر بوده و می توانسته در آنها نفوذ کند.

به طور کلی تیغه این شمشیر از جنس فولاد بوده و طول تیغه آن معمولا 90 سانتی متر است. این شمشیر به طور خواص توسط گروه های پیرو مذهب "سیک" در هندوستان مورد استفاده قرار می گرفته و جایگاه خاصی در میان این گروه مذهبی دارد. امروزه نیز تعداد زیادی از این شمشیرها در بین گروه های سیک به عنوان نمادی از مبارزات گذشته وجود دارد.

"تاک" شمشیر بلند اروپایی

 

در بین قرن چهاردهم تا هفدهم میلادی اکثر سربازان در کشورهای اروپایی از شمشیرهای موسوم به "تاک" بهره می بردند. این شمشیرها به نسبت نمونه های شرقی بسیار بلند و سنگین وزن بوده و عمدتا بایستی توسط دو دست به صورت همزمان مورد استفاده قرار می گرفتند.

تنها تیغه این شمشیرها درطولی در حدود 1 متر و 30 سانتی داشته و وزن آنها به صورت میانگین بین 4 تا 6 کیلوگرم بوده است. تیغه این گونه از شمشیرها به صورت بسیار کوچک و تیز طراحی شده و هدف عمده از این گونه طراحی دادن قابلیت نفوذ به دورن زره های سنگین سربازان و سواره نظام زره پوش در اروپای آن روزگار بود. تا قبل از طراحی این گونه از شمشیرها در اروپا شمشیرها نسل قبلی که از کنار تیز بودند کارایی خود را در برابر زره از دست داده بودند و به همین دلیل استفاده از سلاح هایی مثل گرز و تبر در بین ارتش های اروپایی رواج پیدا کرده بود.
این گونه از شمشیرها درسرزمین هایی مثل لهستان، فرانسه، انگلستان و ایالتهای آلمانی زبان آن دوره در قاره اروپا مورد استفاده قرار می گرفتند. با توجه به وزن سنگین و طول زیاد سربازان اروپایی برای حمل و استفاده از این شمشیر در اکثر اوقات با مشکل رو به رو می شدند. به منظور مقابله با این مشکل شمشیر سازان اروپایی در ادامه از طول این شمشیر کاسته و البته کتب فراوانی در مورد نحوه استفاده از این شمشیر به زبان های مختلف اروپایی به رشته تحریر در آمد.

گلادیوس، شمشیر سربازان رومی

 

امپراطوری روم برای قرن ها در قاره اروپا و بخش هایی از قاره آفریقا به عنوان قدرت مطلق شناخته می شد و به وسیله جنگ به گسترش امپراطوری خود می پرداخت. در طول سالهای اولیه رشد و گسترش این امپراطوری اسلحه سازان با بهره گیری از تجربیات تمدن های گوناگون در بحث اسلحه سازی به ساخت شمشیری به نام "گلادیوس" برای سربازان پیاده خود اقدام کردند.
هدف از ساخت این گونه از شمشیرها دادن توانایی قدرت مانور و وارد کردن ضربات سریع تر به دشمن در شرایط نبرد فاصله نزدیک در آن دروان بود. عمده درگیری های آن زمان در فواصل بسیار نزدیک رخ می داد. بسیاری از دشمنان رومی ها خصوصا در قاره اروپا اقوام ژرمن و یا گل بودند که به صورت نامنظم در جنگل ها و یا مناطق کوهستان به جنگ های شبه پارتیزانی دست می زدند.

برای مقابله با این دشمن سربازان رومی به شمشیری کوتاه با تیغه دو طرفه نیاز داشتند که بتواند به سرعت از آن استفاده کنند. "گلادیوس" شمشیری بود که با طول کلی 80 سانتی متر، وزن 1.6 کیلوگرم و پهنای تیغه 8 سانتی متر به خوبی پاسخگوی نیاز ارتش روم در آن دروان بود.


منبع خبر : مشرق

نمایش 108قطعه اشیا تاریخی چغامیش در موزه ملیثبت مشترک پرونده چوگان

نمایش 108قطعه اشیا تاریخی چغامیش در موزه ملی/ثبت مشترک پرونده چوگان
تهران - ایرنا- معاون سازمان میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی گفت : 108 قطعه اشیای تاریخی چغامیش که به تازگی از آمریکا بازگردانده شده از فردا (چهارشنبه) در موزه ملی ایران به نمایش در می آید.
 
به گزارش خبرنگار میراث ایرنا ، محمد حسن طالبیان روز سه شنبه در نشستی خبری عنوان کرد: اشیا تاریخی چغامیش از فردا به تماشای عموم علاقه مندان این مرز و بوم گذاشته می شود .

تپه باستانی چغامیش در جنوب غربی کشور در دشت خوزستان واقع شده این تپه مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد بوده و از نظر باستان شناسی دارای اهمیت به سزایی است.

در سال های 1340 تا 1342 حفاری های باستان شناسی توسط پروفسور دلوگاز و خانم پروفسور کنتور از موسسه شرق شناسی دانشگاه شیکاگو آمریکا برای اولین بار در این تپه باستانی شروع شد.

اشیای یاد شده شامل اثر مهر، ظروف سفالی و اشیا سفالی بوده و پیشنهاد وی توسط دولت وقت بررسی و مجوز لازم صادر شد.

سایت چغامیش درمنطقه دشتستان خوزستان و در کنار رودخانه دز قرار گرفته است، در آنجا خانه های پیش رفته با خشت وجود داشته و فعالیتهای کشاورزی و مدیریت بازرگانی و اقتصادی نیز در این منطقه انجام می شده است.

ظرف مدت چهار ماه گذشته این دومین محموله ارزشمند تاریخی فرهنگی است که پس از حدود 5 دهه کشمکش حقوقی و سیاسی با اقدامات دولت تدبیر و امید به میهن اسلامی بازگردانده می شود.

معاون سازمان میراث فرهنگی که ریاست شورای حکام مرکز میراث ناملموس تهران را نیزعهده دار است اظهار کرد: موضوع میراث ناملموس پس از کنوانسیون های 2003 و 2005 اهمیت فراوانی پیدا کرده ضمن اینکه این کنوانسیون نیز خود در حال تکامل است.

وی ادامه داد: برای مثال از حدود دو سال پیش موضوع ثبت پرونده های مشترک که در راستای صلح در مناطق صورت می گیرد در اولویت قرار گرفته است.

طالبیان خاطرنشان کرد: میزبانی ایران برای برگزاری نشست شورای حکام مرکز میراث ناملموس آسیاس غربی و مرکزی برای کشورمان اهمیت فراوانی دارد چرا که جایگاه منطقه ای این مرکز را تثبیت می کند.

نشست شورای حکام مرکز میراث ناملموس آسیای غربی و مرکزی از 14 تا 16 اردیبهشت ماه در هتل لاله تهران برگزار می شود.

رییس شورای حکام مرکز میراث ناملموس تهران گفت: در دومین نشست شورای حکام علاوه بر برگزاری کارهای مختلف ظرفیت سازی و آگاهی افزایی، پایگاه اطلاع رسانی مرکز به زبان های انگلیسی و فارسی با استانداردهای مورد نظر یونسکو رونمایی می شود.

طالبیان با اشاره به تاکید بونسکو به برگزاری کارگاه ویژه خبرنگاران،خاطرنشان کرد: این کارگاه به زودی با هدف آگاهی بیشتر خبرنگاران از چگونگی فعالیت ها در حوزه میراث ناملموس برگزار می شود.

وی، برگزاری کارگاه ظرفیت سازی انجمن های میراث فرهنگی، سازمان های غیردولتی و کارکنان مرکز میراث ناملموس را از دیگر برنامه های این مرکز در سالجاری عنوان کرد و افزود: با تصویب یونسکو دو کارگاه در کشور ترکمنستان و یک کارگاه در عراق نیز برگزار خواهد شد.

طالبیان همچنین با بیان اینکه تقویم رویدادهای منطقه در حال جمع آوری است، ادامه داد: تمامی کشورهای عضو مرکز میراث ناملموس تهران در این خصوص همکاری می کنند.

وی خاطرنشان کرد: سازمان میراث فرهنگی در تلاش است برای تثبیت جایگاه میراث ناملموس، مرکز ملی پژوهشی میراث ناملموس به تصویب وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برسد.



** ثبت مشترک پرونده چوگان

طالبیان با اشاره به تلاش برای ثبت مشترک پرونده چوگان اظهار کرد: در نشستی که چندی پیش درباره پرونده نوروز در تهران برگزار شد، کشورهای پاکستان، افغانستان و تاجیکستان اعلام آمادگی کردند تا پرونده چوگان را به صورت مشترک به ثبت جهانی برسانیم.

معاون سازمان میراث فرهنکی تصریح کرد: در پرونده های میراث ناملموس برای ثبت جهانی بر خلاف میراث ملموس، نباید به خاستگاه و تاریخچه میراث اشاره شود.

وی اضافه کرد: آنچه درباره پرونده چوگان آذربایجان به ثبت چهانی رسیده به بازی چوگان با اسب قره باغ در این کشور محدود است و در آن هیچ اشاره ای به خاستگاه و تاریخچه این ورزش نشده است.

طالبیان همچنین با اشاره به اختلاف نظر کشورمان با جمهوری آذربایجان در ثبت جهانی پرونده جنگل های هیرکانی گفت: این اختلاف نظر درباره سه مشکل عنوان، مدیریت و سهم این جنگل ها است.

وی با بیان اینکه 95 درصد این جنگل ها در ایران و پنج درصد در آذربایجان واقع شده، افزود: هر چند جمهوری آذربایجان نسبت به مدیریت این پرونده توسط ایران راضی نیست اما همکاری دستگاه های مختلف مرتبط در این خصوص مشهود و قابل توجه است.

آرامگاه شبیه آرامگاه کوروش

مقبره ای شبیه آرامگاه کوروش (+عکس)
"دشتستان" واقع در بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و ازنقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«گوردختر دشتستان» گور دختر یعنی دختر گبر یا زرتشتی در خاور جاده برازجان به کازرون قرار دارد که بنای آن دارای سقف و بدنه سنگی شبیه آرامگاه کوروش بزرگ هخامنش در دشت پاسارگاد است .این بنا یادآور عصر هخامنشی است و قدمت منطقه برازجان را تایید می‌نماید. گفته‌اند که این بنا آرامگاه دختر یا خواهر کوروش است. درخاور گور دختر بقایای کوشک اردشیر ساسانی دیده می‌شود.

 

این اثر تاریخی ارزشمند متعلق به اوایل قرن ششم قبل از میلاد یعنی آغاز دوران پادشاهی هخامنشیان می‌باشد. این آرامگاه سنگی چون آرامگاه کوروش کبیر سرسلسله هخامنشی است که احتمالا مربوط به مادر یا دختر کوروش بوده است. که البته هیچ مدرک یا سند قطعی که دال بر این گفتار باشد به‌دست نیامده است. هیچگونه کتیبه یا نوشته‌ای که نام متوفی را مشخص کرده باشد از آن به‌دست نیامده است.

بر بالای این مقبره قسمتی فرورفتگی شبیه به یک قاب وجود دارد که احتمالا جایگاه قرار گرفتن کتیبه‌ای مربوط به آن بوده است. ساختمان اصلی به شکل مکعب مستطیل بوده که دارای سه پلکان در اطراف و پوش سقف خرپشته‌ای که به شکل نیم استوانه خالی است که احتمالا جایگاه قرار گرفتن جسد بودهاست که درست همین اصول و فرم در مقبره و فرم در مقبره کوروش در پاسارگاد فارسی محفوظ می‌باشد کل بنا از ‌‌٢٤ قطعه سنگ در ابعاد مختلف و بوسیله بست‌های دم چلچله‌ای به همدیگر مربوط گردیده و مثل سایر بناهای هخامنشی هیچگونه ملاتی در آن یافت نمی‌شود. ردیف پله‌ها از پایین تا بالا یک سنگ کم شده که در بالا به دو سنگ می‌رسد.

ارتفاع واقعی آن ‌‌٤/٥ متر می‌باشد در اطاقک بنا حوضچه کوچکی است که هم اکنون با گل و لای پر شده است. ورودی اتاق مقبره در جهت شمال شرقی می‌باشد. کل آرامگاه بر روی یک تخته سنگ بنا شده که هم اکنون قسمتی از آن در جهت شمال آرامگاه نمایان می‌باشد و این روند یک شیوه معماری در دوران هخامنشی بوده است و به جهت استحکام و پابرجایی بنا انتخاب شده است.

گوردختر،‌ کوشک اردشیر، کاخ‌های هخامنشی بردک‌سیا و چرخاب، دژ برازجان، تل‌خندق، غار چهل‌خانه، چشمه‌ آبگرم دالکی، شاهزاده ابراهیم و... نشان از تاریخ و تمدن سرزمینی دارد که از دوره ایلام تاکنون در سکوت دشت‌هایی پا بر جا و محکم ایستاده است.

تپه تاریخی تل‌مر، در کنار کاخ کوروش، در اصل قلعه‌ای بوده که قدمت آن به دوره ایلامی می‌رسد. گفته می‌شود از این قلعه برای دیده‌بانی کاخ کوروش استفاده می‌شد. با فرو ریختن قلعه در طول قرن‌ها آن را تبدیل به یک تپه کرده و اکنون پس از حدود 25 قرن تنها خشت‌هایی از آن بنای قدیمی باقی‌مانده است متأسفانه در سال 1363 شهرداری، بخش بسیاری از آن را خاکبرداری کرد.
از دیگر آثار باستانی منطقه شبستان، غار چهل خانه در سعدآباد است. این غار در واقع، دخمه‌هایی را شامل می‌شود که در یک تپه کوه مانندی قرار گرفته و بنابر روایتی فراموشخانه ‌بوده است.

برخی کارشناسان و نویسندگان بر این عقیده‌اند که شاهزادگانی که مورد خشم دربار قرار گرفته یا به بیماری جنون دچار می‌شدند را برای اینکه از انظار عموم بمانند به این منطقه انتقال می‌یافتند. فراموشخانه از سه سمت مسدود بوده و تنها از یک سو، آن هم تنها به پرتگاه راه داشته است.
پیشینه تل‌خندق در روستای ده‌غایه و در شمال برازجان، به دوره ایلامی می‌رسد. این منطقه زمانی شهر بزرگی بوده است و تپه سد دفاعی منطقه محسوب می‌شد که دور آن را خندق کشیده بودند و درون آن مجموعه‌ای از پایگاه‌های نظامی قرار داشت.

معماری گوردختر با پاسارگاد یکی است. گویی که معمار هر دو، یکی بوده است. احتمال می‌رود این بنا پیش از مقبره کوروش به‌وجود آمده و پاسارگاد شکل تکامل یافته گوردختر باشد.
باتوجه به اینکه جای کتیبه این مقبره خالی است، نمی‌توان در مورد اینکه چه کسی در آن دفن شده، نظر قطعی داد. تنها می‌توان گفت گوردختر، واقع در دشت بزپز، بنایی متعلق به دوره هخامنشی است.

در دوره جدیدتر، قلعه "تنگستان"، قلعه "زایر خضرخان" یا قلعه "کلات" در کوه‌های پهلوان کش اهرم به‌جامانده است. این قلعه منسوب به مبارزی دشتستانی به‌نام "زایرخضر خان" بوده که در دوره قاجاریه ساخته شده و برفراز تپه، روی خرابه‌های بناهای پیشین شکل گرفته است که معماری باستان‌شناسان را پیچیده‌تر می‌کند.

قلعه دارای 4 برج است که در زمان حمله انگلیس به ایران اسرای انگلیس را به آنجا منتقل می‌کردند.
نخلستان‌های دشتستان نیز از میراث طبیعی این منطقه محسوب می‌شود. متوسط عمر نخل‌ها 50 یا 60 سال است و تا هر یک از آنها به مراحل باروری برسد، 10 سال زمان نیاز دارند.
گویش کنونی مردم منطقه فارسی با کمی لهجه ‌لری است.

این اثر به شماره ‌‌١٨٩٧ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت درآمده است.

گورستان تاریخی اردبیل(همراه با عکس)

منطقه باستانی معروف به شهر یری در شمال غربی روستای پیرازمیان در 31 کیلومتری شرق مشگین شهر قرار دارد. جایی در کنار رود قره سو که وسعت آن به 400 هکتار می رسد و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه تشکیل می شود. قدمت قلعه و معبد به 1450 پیش از میلاد و قوشا تپه به 7 هزاره پیش از میلاد می رسد.

 

 

چارلز برنی تاریخ اکثریت گورهای این محل را هزاره دوم و اول قبل از میلاد می دانست و حتی پیش بینی می کرد که این تاریخ به هزار سال قبل تر، یعنی هزاره سوم قبل از میلاد هم برسد. با این حال آثاری از سکونت عصر برنز شناسایی نکرده بر این نظریه اصراری نورزید تا این که در کاوش هایی که توسط هیئت دکتر نوبری در آذر 1382 انجام شد، اشیای با ارزشی از داخل گورها به دست آمد که در حال حاضر در موزه باستان‌شناسی خلخال نگهداری می‌شوند.

 

 

 

محوطه باستانی شهر پیرازمیان در کنار رودخانه قره سو قرار دارد. جایی که بر روی سنگ های اطراف آن نقش و نگارهای متعددی با طرح و ابعاد مختلف با ضربه زدن های منظم و دقیق با سنگ های سخت، استخوان حیوانات و فلزات سخت حک شده است. نقش هایی از بزکوهی، انسان درحالت های مختلف و چندین نقش نامشخص دیگر قابل مشاهده اند، تعداد آنها محدود است .

 

 

 

 

با تمام این ها، این روزها اگر گذارتان به منطقه تاریخی شهر پیرازمیان بیفتد می بینید که وزش باد شدید و طوفان بخشی از محوطه باستانی شهر پیرازمیان را در مشگین شهر تخریب کرده است. طوفان بخش حفاظت شده معبد را بطور کامل تخریب و سایبان محوطه را از جا کنده و به اطراف پرتاب کرده است.

 

 

 

به جز طوفان روزهای گذشته، سرمای شدید زمستان عامل تهدید دیگری برای سنگ های منقش این منطقه است که می تواند آثار تاریخی این تپه را از بین ببرد

 

 

 

 

 

 

 

 

برای آشنایی با اسرار گنج یابی و آموزش دفینه یابی به کتاب های (پکیچ آموزش گنج یابی در ایران،  چشم طلایی ، اسرار کاوش ، میراث زرین و به ویژه پکیچ آموزش گنج یابی در ایران) در فروشگاهی که لینک و بنرش در داخل وبلاگ وجود دارد، مراجعه کنید...

 

پکیچ آموزش گنج یابی در ایران کاملترین و تنها اثر منحصر به فرد است که تمام منابع موثق آموزشی و کاربردی را یک جا دارد.