اهمیت سنگ صندلی در گنج و دفینه

یکی از شغل های پر زحمت آن روزگار شغل حجاری و تراش سنگ بود. حجار وظیفه اش تهیه و تراش انواع سنگ، سنگ پله، سنگ پی، سنگ حوض و سنگ پادری و سنگ قبر خام بود. حجاران می بایست با زحمت این سنگها را از طبیعت اطراف شهرها و کوهپایه ها تهیه و برای فروش به شهر انتقال می داد این سنگ ها شکل هندسی منظمی داشتند و عموماً از قطعه های بزرگتر جدا می‌شدند. امروزه با گشت و گذار در اطراف شهرها و دامنه‌های کوه باقیمانده آن سنگ های بزرگ را می‌بینیم این شکل صاف و منظم برش امکان دارد بیننده را به اشتباه بیندازد.

با دیدن بریده این سنگها به اشتباه می‌افتند که شاید با سنگ صندلی برخورد کردند. باز هم برای چندمین بار توصیه به دقیق دیدن و عمیق دیدن می کنیم

سنگ صندلی چیست؟

تراش پیکره یک سنگ بزرگ شبیه به صندلی که دارای همه شاخصه های یک صندلی راحت باشد. استفاده از سنگ صندلی تنها در یک دوره کوتاه در نیمه اول دودمان اشکانیان باب شد. حدودا صدوپنجاه تا دویست سال با این عقیده و باور که مردگان از اقوام و نزدیکان زنده خود بازدید می کنند.هر آنچه می توانستند شرایط و امکانات راحتی را برای متوفی فراهم می کردند. یکی از این تسهیلات جایگاه نشستن شخص فوت شده بوده است و اینجاست که اهمیت وجودی این صندلی سنگی مشخص می شود. روح هنگام رفت و بازگشت نزدیک جایگاه خود امکان استراحت داشته باشد. مواردی در این نشست و برخاست لحاظ می شده که با تمرکز بر آن می توان مکان تقریبی قبر را شناسایی نمایید.
در فضای مجازی توسط سودجویان یا ناآگاهان حجم زیادی از توضیحات و تفاسیر اشتباهی برای سنگ صندلی می شنویم که با نهایت تاسف هیچ پایانی هم برای آن وجود ندارد بی پایه و اساس بودن این مطالب را با بیست دقیقه فکر کردن می توان تشخیص داد. از دوستان خوبمان تقاضای تعقل و تفکر داریم.

در دویست سال اول حکمرانی اشکانیان باور بر این بود که مردگان در روزهای خاصی از جایگاه و قبر خود بیرون می آیند. نزد آشنایان و نزدیکان خود رفته از شرایط راحتی ایشان اطمینان یافته و بازدید می کنند و همچنین برای ایشان برکت و روزی بیشتر از پرودگار تقاضا می کردند. به همین دلیل تمامی امکانات رفاهی را برای این ارواح در گذشته در نظر می گرفتند تا رضایت مندی ایشان را کسب نمایند.

صندلی یکی از همین ابزار رفاهی ارواح تصور میشد. آن روزگار عقیده بر این بود که ارواح پیش از رفتن و پس از بازگشت از بازدیدهای خود لختی بر روی این صندلی می نشینند. بعضی دوستان کارشناس ادعا میکنند که برای تعیین مکان قبر می بایست بر روی این صندلی نشست و روبروی صندلی به دنبال قبر بگردیم.

در نهایت تاسف این نظر اشتباه تمام فضای مجازی را پر کرده و با ابراز عمیق تر تاسف این نظریه غلط در بعضی کتابهای تجاری مرتبط با گنج یابی و دفینه نیز آمده است. به سه نکته خیلی سریع و گذرا اشاره میکنیم

۱- نشستن هر شخص و فرد که در قید حیات است با هر جایگاه و رتبه و مقامی که در اجتماع از آن بهره مند بوده بر روی این صندلی بی حرمتی و بی احترامی به ارواح تلقی میشد و هیچ کسی از گزند تنبیه ارواح در امان نبوده است. در واقع این صندلی فقط برای شخص متوفی است.
۲- صندلی پشت به مقبره ساخته و تراشیده می شد نه روبروی قبر ، زیرا دنیای مردگان دنیایی خوف انگیز و ترسناک می نموده که حتی خود ارواح ترجیح میدادند حدالمقدور به زندگی نگاه کنند تا به مرگ
۳- هیچ گاه یک صندلی با یک قبر مرتبط نبوده یک صندلی امکان داشت چند قبر را پوشش دهد.