اهمیت و نوع درختان در گنج و کشف زیرخاکی

در ایران انواع مختلف درخت وجود دارد.در گذشته درختانی که عمر طولانی داشتند برای نشانه استفاده می شدند و در بیشتر جاهایی که اموال گذاشته می شد درختی هم کاشته می شد که بعدها پیدا کردن جا راحت باشد. درختانی که بیشتر برای این کار استفاده می شد به این ترتیب می باشد:
بوته گز که در حدود شش هزار سال عمر میکند.درخت سرو که در حال حاضر چهار هزار ساله آن وجود دارد.
درخت داغ داغان که در حال حاضر چهار هزار و پانصد ساله آن هست.
درخت آزاد که دو هزار سال عمر میکند و در جنگلهای شمالی ایران به وفور یافت می شود.
درخت چنار که حدود هفتصد سال عمر میکند و پس از آن هر سال یک بار خود کشی می کندو خود را می سوزاند تا از بین برود که این خود سوزی هم چندین سال طول می کشد. مانند درخت چنار امامزاده صالح که حدود نهصد سال قدمت دارد.
درخت نارون حدود پانصد سال عمر می کند.
درخت سنجد نیز حدود پانصد سال عمر می کند.
درخت زالزالک ودرخت توت وحشی هم عمرشان زیاد و بیشتر در آذربایجان به عنوان نماد بکار رفته اند.
درختهایی با عمر طولانی اکثرا نشانه بار است و بار هر کدام از آنها با دیگری متفاوت است به فرض اموالی که در نزدیکی بوته گز یافت می شود با اموالی که در کنارسرو یافت میشود همیشه متفاوت بوده است