دروازه جهنم در سيبرى

در دهه 80 قرن 20ام ميلادى ، دانشمندان روسى در سيبرى دسته اى از آزمايشات حفارى را به سرپرستى دكتر پرفسور آزاكوف اجرا مي كردند. اين گودال ها معمولا به هدف تحقيقات ژئوتكنيك ( مهندسي جغرافيايى ) و يافتن مكاني از ذخاير نادر معدني حفر مي شدند، اما در اين مورد، زمين شناسان در روسيه فقط مي خواستند بدانند كه چقدر مى توانند حفر كرده و در دل زمين پيش بروند.

حفارى آنها بدون هيچ مشكلى در حال پيشروى بود تا زمانى كه به عمق 9 مايلى زمين مى رسند كه ناگهان مته وارد يك فضاى خالى مى شود.

سنسورهاى دماسنج مته ، دماى گودال را بالاى 1100 درجه سانتى گراد نشان مى داد. پس تيم تحقيقاتى تصميم گرفتند يك ميكروفون مقاوم در برابر دماهاى بالا براى ارزيابى به گودال بفرستند.

ميكروفون فقط 30 ثانيه به داخل گودال رفت و قبل از ذوب شدن از گودال خارج شد. اما در همان 30 ثانيه ، دانشمندان به صداهاى عجيبى روى نوار برخورد كردند.

اين صداهاى عجيب ، صداى جابجايى سنگ ها يا صداى جريان هاى گازى نبود! بلكه صداى فريادها و فغان هاى ميليون ها انسان درمانده بود.

چطور ممكن بود؟ اولين واكنش دانشمندان تعليق كردن پروژه و ترك منطقه بود. آنها مطمئن نبودند اما صداها داستانى داشتند! آيا آنها در جهنم را باز كرده بودند ؟

نوار صوتى اين اتفاق بعدها توسط Art Bell منتشر شد. بعدها دكتر آزاكوف در مصاحبه هايى اين اتفاقات را رد و ترك محل را به دليل پيدا نكردن منابع طبيعى كه دنبالش بودند عنوان كرد، اما چرا ورود به اين منطقه هنوز هم ممنوع است ...!