فرهنگ ایرانی

در فرهنگ ايرانی نفرت از هيچ قومی، هيچ دينی، هيچ عقيده‌ای جائی نداشته است. بە همين جهت است کە ما واژه‌ای معادل «لعنت» در زبان ايرانی نمی‌يابيم؛ و اين در حالی است کە «لعنت» يکی از مستلزمات اساسیِ همه‌ی اديان سامی است. در حالی کە در فرهنگ اقوام سامی «هرکه پرستنده‌ی خدایی غير از خدای ما باشد ملعون است و بايد نابود شود» در دين ايرانی تأکيد رفته کە دروغ بد است، پيروی از ديو کە انسان را بە بدکاری وامی‌دارد بد است، و بايد کوشيد تا دروغ و بدی از جهان برافتد. ولی چونکە دين ايرانی نسبت بە انسان‌ها خوش‌بين است پيروان ديو و دروغ مورد لعنت و نفرين نيستند.