گنج یابی در غار و حفره های تاریخی

غار و حفره ها و دخمه های باستانی از نظر گنج یابی مهم هستند . غار به عنوان خانه و پناهگاه اولیه انسان های اولیه در مقابل حوادث طبیعی و حیوانات درنده بوده است کاربری غار اگرچه در دوره های بعد با شکل شهرنشینی انسان تغییر کرد ولی همواره به عنوان جایگاه خاص مورد توجه بود ابزار و وسایل کشف شده در غار و یا حفره های باستانی مبین این موضوع است که این اماکن از نظر گنج و دفینه ذیقیمت می باشند.

همانطور که دوستان می دانیم چون دوره اولیه زندگی از غار نشینی شروع شده و سپس به ساخت خانه و شهرنشینی کشیده شده است , غارهای موجود در ایران که از دین زرتشت و مزدیسنا به زاغه نشینی در اطراف شمال غربی و در غارهای موجود در اکثر مناطق ایران مبادرت کردند .این غارها که اکثرا از نوع رسوبی یا آهکی بودند در دوره های مختلف توسط افراد مختلف صناعت و مرمت و ساخته شدند وبعضی بطور 100درصد محل زندگی بوده اند و محل خرج دفینه ها نبودند.

در این میان افراد سپاه یا درباری که از نوع خزانه های درباری و یا راهزنان از دست دشمنان میترسیدند مبادرت به حفاظت ذخایر و سپرده های خود در غارهای متنوع و با ایجاد تله ها و طلسمات مختلف آنها را که از آنها " دفینه " یاد میشود شروع به دخیره و استتار کردن در غارها کردند.